tag:blogger.com,1999:blog-80049132015143896532012-02-16T01:19:03.484-08:00A. Surya Prakashhttp://www.blogger.com/profile/00860219627930941347noreply@blogger.comBlogger511100tag:blogger.com,1999:blog-8004913201514389653.post-86837248079561666732010-03-10T08:39:00.000-08:002010-03-10T08:51:53.663-08:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/_8CzBPD_7Q8U/S5fOAnQGq3I/AAAAAAAAAD0/zUs1MlRCZ0w/s1600-h/100_7616.JPG"><img style="MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 400px; FLOAT: left; HEIGHT: 301px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5447048784259754866" border="0" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_8CzBPD_7Q8U/S5fOAnQGq3I/AAAAAAAAAD0/zUs1MlRCZ0w/s400/100_7616.JPG" /></a><br /><div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8004913201514389653-8683724807956166673?l=mandahaasam.blogspot.com' alt='' /></div>A. Surya Prakashhttp://www.blogger.com/profile/00860219627930941347noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-8004913201514389653.post-90934007711867298792010-03-10T05:21:00.000-08:002010-03-10T05:28:47.811-08:00<div><a href="http://2.bp.blogspot.com/_8CzBPD_7Q8U/S5edjwfdHbI/AAAAAAAAADc/-joDfz9NGKM/s1600-h/100_7484.JPG"><img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; DISPLAY: block; HEIGHT: 301px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5446995511965719986" border="0" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_8CzBPD_7Q8U/S5edjwfdHbI/AAAAAAAAADc/-joDfz9NGKM/s400/100_7484.JPG" /></a><br /> <br /><div></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8004913201514389653-9093400771186729879?l=mandahaasam.blogspot.com' alt='' /></div>A. Surya Prakashhttp://www.blogger.com/profile/00860219627930941347noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-8004913201514389653.post-79463015036535471452010-02-28T09:38:00.000-08:002010-02-28T09:46:15.641-08:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/_8CzBPD_7Q8U/S4qrUPV8rPI/AAAAAAAAADU/Qp0sjXoAfrc/s1600-h/invitation.jpg"><img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 264px; DISPLAY: block; HEIGHT: 400px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5443351463834987762" border="0" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_8CzBPD_7Q8U/S4qrUPV8rPI/AAAAAAAAADU/Qp0sjXoAfrc/s400/invitation.jpg" /></a><br /><div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8004913201514389653-7946301503653547145?l=mandahaasam.blogspot.com' alt='' /></div>A. Surya Prakashhttp://www.blogger.com/profile/00860219627930941347noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8004913201514389653.post-42540528408546195442010-01-25T03:15:00.000-08:002010-01-25T03:17:10.201-08:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/_8CzBPD_7Q8U/S119px2zzgI/AAAAAAAAADM/BgtMUHEOuRo/s1600-h/04.jpg"><img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 202px; DISPLAY: block; HEIGHT: 400px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5430634882390019586" border="0" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_8CzBPD_7Q8U/S119px2zzgI/AAAAAAAAADM/BgtMUHEOuRo/s400/04.jpg" /></a><br /><div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8004913201514389653-4254052840854619544?l=mandahaasam.blogspot.com' alt='' /></div>A. Surya Prakashhttp://www.blogger.com/profile/00860219627930941347noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8004913201514389653.post-77958562478421561292010-01-25T03:13:00.000-08:002010-01-25T03:15:12.983-08:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/_8CzBPD_7Q8U/S119FVp2ZrI/AAAAAAAAADE/Ztx8P9ao5hQ/s1600-h/03.jpg"><img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 353px; DISPLAY: block; HEIGHT: 400px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5430634256344180402" border="0" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_8CzBPD_7Q8U/S119FVp2ZrI/AAAAAAAAADE/Ztx8P9ao5hQ/s400/03.jpg" /></a><br /><div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8004913201514389653-7795856247842156129?l=mandahaasam.blogspot.com' alt='' /></div>A. Surya Prakashhttp://www.blogger.com/profile/00860219627930941347noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-8004913201514389653.post-22288946488207746662010-01-25T03:07:00.000-08:002010-01-25T03:10:24.239-08:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/_8CzBPD_7Q8U/S118B5GkE_I/AAAAAAAAACs/0aH7ImyYqOY/s1600-h/05.jpg"><img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 241px; DISPLAY: block; HEIGHT: 400px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5430633097628750834" border="0" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_8CzBPD_7Q8U/S118B5GkE_I/AAAAAAAAACs/0aH7ImyYqOY/s400/05.jpg" /></a><br /><div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8004913201514389653-2228894648820774666?l=mandahaasam.blogspot.com' alt='' /></div>A. Surya Prakashhttp://www.blogger.com/profile/00860219627930941347noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8004913201514389653.post-30287639175569041562010-01-05T03:59:00.000-08:002010-01-05T04:04:40.606-08:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/_8CzBPD_7Q8U/S0Mqo0qCm-I/AAAAAAAAACk/JQ9QZxJdBvs/s1600-h/Picture+004+009.jpg"><img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 149px; DISPLAY: block; HEIGHT: 400px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5423225257102318562" border="0" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_8CzBPD_7Q8U/S0Mqo0qCm-I/AAAAAAAAACk/JQ9QZxJdBvs/s400/Picture+004+009.jpg" /></a><br /><div><a href="http://1.bp.blogspot.com/_8CzBPD_7Q8U/S0MqorNNh8I/AAAAAAAAACc/pfAxTE48VTE/s1600-h/Picture+004+008.jpg"><img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; DISPLAY: block; HEIGHT: 366px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5423225254565480386" border="0" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_8CzBPD_7Q8U/S0MqorNNh8I/AAAAAAAAACc/pfAxTE48VTE/s400/Picture+004+008.jpg" /></a><br /><br /><div><a href="http://3.bp.blogspot.com/_8CzBPD_7Q8U/S0MqoCD5bBI/AAAAAAAAACU/E-ihggWViZc/s1600-h/Picture+004+007.jpg"><img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 219px; DISPLAY: block; HEIGHT: 400px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5423225243520560146" border="0" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_8CzBPD_7Q8U/S0MqoCD5bBI/AAAAAAAAACU/E-ihggWViZc/s400/Picture+004+007.jpg" /></a><br /><br /><br /><div><a href="http://3.bp.blogspot.com/_8CzBPD_7Q8U/S0Mqn_D2J4I/AAAAAAAAACM/Tg2UbQgu6VE/s1600-h/Picture+004+006.jpg"><img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 202px; DISPLAY: block; HEIGHT: 400px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5423225242715039618" border="0" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_8CzBPD_7Q8U/S0Mqn_D2J4I/AAAAAAAAACM/Tg2UbQgu6VE/s400/Picture+004+006.jpg" /></a><br /><br /><br /><br /><div></div></div></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8004913201514389653-3028763917556904156?l=mandahaasam.blogspot.com' alt='' /></div>A. Surya Prakashhttp://www.blogger.com/profile/00860219627930941347noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-8004913201514389653.post-49351978267884992072010-01-05T03:55:00.000-08:002010-01-05T03:58:04.547-08:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/_8CzBPD_7Q8U/S0MpDfG1C7I/AAAAAAAAACE/W5UYYsg_ACo/s1600-h/Picture+004+004.jpg"><img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 115px; DISPLAY: block; HEIGHT: 400px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5423223516150696882" border="0" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_8CzBPD_7Q8U/S0MpDfG1C7I/AAAAAAAAACE/W5UYYsg_ACo/s400/Picture+004+004.jpg" /></a><br /><div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8004913201514389653-4935197826788499207?l=mandahaasam.blogspot.com' alt='' /></div>A. Surya Prakashhttp://www.blogger.com/profile/00860219627930941347noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-8004913201514389653.post-58351201088320163562010-01-05T03:48:00.000-08:002010-01-05T03:54:18.271-08:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/_8CzBPD_7Q8U/S0MoPGFW4RI/AAAAAAAAAB8/Y-H9NT6jy7g/s1600-h/Picture+004+005.jpg"><img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 282px; DISPLAY: block; HEIGHT: 400px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5423222616080441618" border="0" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_8CzBPD_7Q8U/S0MoPGFW4RI/AAAAAAAAAB8/Y-H9NT6jy7g/s400/Picture+004+005.jpg" /></a><br /><div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8004913201514389653-5835120108832016356?l=mandahaasam.blogspot.com' alt='' /></div>A. Surya Prakashhttp://www.blogger.com/profile/00860219627930941347noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-8004913201514389653.post-87911734893336648252009-12-06T21:05:00.000-08:002009-12-06T21:16:59.298-08:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_8CzBPD_7Q8U/SxyPbsjDWWI/AAAAAAAAAB0/-clxx6_EbX8/s1600-h/06_12_2009_131_003.jpg"><img style="cursor: pointer; width: 400px; height: 233px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_8CzBPD_7Q8U/SxyPbsjDWWI/AAAAAAAAAB0/-clxx6_EbX8/s400/06_12_2009_131_003.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5412358558169913698" border="0" /></a><br /><span><span></span></span><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_8CzBPD_7Q8U/SxyNjd_8ydI/AAAAAAAAABs/ffSGr4YeV08/s1600-h/06_12_2009_131_003.jpg"><span><span></span></span></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8004913201514389653-8791173489333664825?l=mandahaasam.blogspot.com' alt='' /></div>A. Surya Prakashhttp://www.blogger.com/profile/00860219627930941347noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-8004913201514389653.post-70380518153300005702009-10-07T03:58:00.000-07:002009-10-07T04:00:34.087-07:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/_8CzBPD_7Q8U/Ssx0lgrw4LI/AAAAAAAAABk/BPUA8fEYBG4/s1600-h/asp+article.jpg"><img style="MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 213px; FLOAT: left; HEIGHT: 400px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5389811041833115826" border="0" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_8CzBPD_7Q8U/Ssx0lgrw4LI/AAAAAAAAABk/BPUA8fEYBG4/s400/asp+article.jpg" /></a><br /><div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8004913201514389653-7038051815330000570?l=mandahaasam.blogspot.com' alt='' /></div>A. Surya Prakashhttp://www.blogger.com/profile/00860219627930941347noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-8004913201514389653.post-87392533728562678932009-08-28T19:04:00.000-07:002009-08-28T19:32:04.423-07:00పలికితే నిండుగా తెలుగు<br />అర్ధరాత్రి అయినా వెలుగు<br /><span class="">పోతన్న</span> భాష తెలుగు<br />వేమన్న భాష తెలుగు<br />త్యాగయ్య బాష తెలుగు<br />వాగ్గేయకారులు శ్వాస తెలుగు<br />తెలుగు పాట నీటి ఊట<br />తెలుగు మాట సెలయేటి పాట<br />తెలుగు మరవటం<br />పిచ్చి కుక్క కరవటం<br />తల్లి బాష లో చదవకపోతే<br />తలకెక్కేది ఇంగ్లీషు పిల్లి !<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8004913201514389653-8739253372856267893?l=mandahaasam.blogspot.com' alt='' /></div>A. Surya Prakashhttp://www.blogger.com/profile/00860219627930941347noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-8004913201514389653.post-18069504212856850012008-08-30T19:34:00.000-07:002008-08-31T11:12:25.650-07:00<strong>కవిత </strong><br />దేనికయినా<br />అమాంతం అగ్గిపెట్టే<br /><span class="">అగ్గిపెట్టె </span><br /><br /><span class=""><span class="">అంటుకు </span>తగలడుతున్న </span><br /><span class="">సంఘం మంటలను ఆర్పేసే</span><br />ఫైరింజన్<br /><span class="">కవిత </span><br />(ఆంధ్రజ్యోతి వీక్లీ 24మే 1974నుండి పునర్ముద్రితం)<br /><br /><br /><strong><span style="font-size:130%;">తీసి చూడు!</span></strong><br />వేడి వెన్నెలను<br />పంచి పెడుతున్న<br />స్వచ్ఛంద <span class="">కవి </span>చంద్రుణ్ణి<br />దుమ్ము పట్టిన<br />గీతలు పడిన<br />ముసలి కళ్ళజోడులోంచి<br />కళ్లు చికిలిస్తూ<br /><span class="">చూడకు </span><br /><br /><span class="">కళ్ళజోడు </span><br /><span class="">తీసి చూడు !</span><br />(ఆంధ్రజ్యోతి వీక్లీ 28జూన్ 1974నుండి పునర్ముద్రితం)<br /><br /><br /><strong>కవితాభేరి</strong><br />నా దేశం లో<br />ఆరని ఆకలున్నంతవరకు<br />పెనుబాధలున్నంతవరకు<br />నిరుపేదలున్నంతవరకు<br /><span class="">నా ఒంట్లో నెత్తురున్నంతవరకు </span><br /><span class="">నా గుండెలో ఊపిరున్నంతవరకు </span><br /><span class="">నా చేతి వేళ్ళలో సత్తువున్నంతవరకు </span><br /><span class="">సుఖాలలో తేలి సోలిపోయిన</span><br /><span class="">సుఖ నిద్రాభంగమైన కొందరు</span><br /><span class="">నా పై నిప్పులు కక్కినా</span><br /><span class="">నా కవితాభేరీ నిర్భీతిగా నిరంతరంగా </span><br /><span class=""><span class="">మ్రోగుతూనే </span>వుంటుంది</span><br /><span class="">నా జాతి జనుల <span class="">గుండెలోయల్లో </span></span><br /><span class="">మారు మ్రోగుతూనే వుంటుంది </span><br /><span class="">(ఆంధ్రజ్యోతి వీక్లీ 28మార్చ్ 1976నుండి పునర్ముద్రితం)</span><br /><span class=""></span><br /><br /><strong><span style="font-size:130%;">గృంధావిష్కరణోత్సవం<br /></span></strong><p>పత్రికలు పంచలేదు<br />విందులు జరగలేదు<br />భట్రాజులు పొగడలేదు<br />చప్పట్లు కురవలేదు<br />దండలతో మెడ నిండలేదు<br />కెమెరా క్లిక్కుమనలేదు </p><p>విలేఖరులు గుమిగూడలేదు<br />ఆటోగ్రాఫులు అడగలేదు<br />కలలు కంటున్న కవి గారు<br />ముద్రాపకుడు అందించిన<br />ప్రెస్ బిల్లు చూచీ చూడగానే<br />ముఖం తిరిగి పడిపోవడం తో<br />సభ సమాప్తమైనది !<br />(ఆంధ్రపత్రిక వీక్లీ 2మే 1975నుండి పునర్ముద్రితం) </p><p>-<span style="font-size:180%;"> ఏ. సూర్య ప్రకాశ్ </span>(మినియాపొలిస్)<br /></p><span class=""></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8004913201514389653-1806950421285685001?l=mandahaasam.blogspot.com' alt='' /></div>A. Surya Prakashhttp://www.blogger.com/profile/00860219627930941347noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-8004913201514389653.post-75473502992687163462008-08-29T17:07:00.000-07:002008-08-29T22:03:34.077-07:00ఆత్మా కథాత్మక <span class="">మ్యూజింగ్స్, </span>పురాస్మృతులు రాసుకోవడమంటే మనల్ని మనం ఆవిష్కరించుకోవడమే, పునర్మూల్యాంకనం చేసుకోవడమే, మనం పుట్టి పెరిగిన <span class="">సమాజం, </span>బంధు <span class="">మిత్రులు, </span>ఆత్మీయులు, నచ్చిన వాళ్ళు, నచ్చని వాళ్ళు, రోల్ <span class="">మాడల్స్, </span>ఆరాధ్యదైవాలు, అభిరుచులు, <span class="">అలవాట్లు, </span>ఆలోచనలు, అభిప్రాయాలు అన్నీ సహజంగా, శరపరంపరగా ఒక దాని వెనుక ఒకటి కంప్యూటర్ <span class="">తెర </span>మీద పురుడు <span class="">పోసుకోవాలి.</span><br /><br /><span class=""></span>మనిషి కథలు చెప్పే <span class="">జీవి. </span>గతాన్ని తవ్వుకోవడమే జ్ఞాపకం. మన ముఖం పైన అవగుంఠనాలు తొలగించుకొని ఎలాంటి <span class="">ఇన్హిబిషన్స్ </span>లేకుండా సత్య సుందరంగా చెప్పాలి. మనం తొడుక్కున్న ముసుగులన్నీ చించేసుకొని మన నిజమైన కథ బహిర్గతం <span class="">కావాలి. </span>మనని మనం మహానుభావులుగా చిత్రించుకోకూడదు. మంచీ <span class="">చెడూ </span>అన్నీ నిర్మమంగా నిర్ద్వంద్వంగా విప్పి <span class="">చెప్పుకోవాలి. </span>మనని మనం ఎక్కువ అంచనా <span class="">వేసుకోకూడదు </span>అలాగని తక్కువ అంచనా వేసుకొని <span class="">కించపరచుకోకూడదు, </span>ఆత్మా న్యూనతతో కొట్టుమిట్టాడే వాడు ఆత్మ కథ రాసుకోలేడు.<br /><br />గతానికి వర్త మానానికి లంకె ఉంటుంది, <span class="">మార్పుదిశగా </span>పయనమే మనిషి <span class="">జీవితం, </span>మారటమే మనిషితనం 'నెనెన్నటికీ <span class="">మారనుగాక </span><span class="">మారను' </span>అని కొండలాగా భీష్మించుకు కూర్చున్నవారు తమ రాసుకోక పోవడమే శ్రేయస్కరం. ఇంత వరకు ఎవ్వరికీ చెప్పుకోని మన కథను అనాచ్ఛాదితం చేయాలి.<br /> ఆటోబయాగ్రఫీ ఆథెంటిక్ గా ఎక్కురేట్ గా ఉండాలి, ఆకుకు అందని, పోకకు పొందని ఆభూత కల్పనలు, మిర్చీమసాలాలు, అనుకోల్లు, పుక్కిటి పురాణాలు ఆత్మకథల్లో చేర్చరాదు. గతస్మృతిని రాయటమంటే కలనయంత్రపుతెర మీద పునర్జీవించడమే. సగం సగం గుర్తున్న జ్ఞాపకాలను పునశ్చరణ చేసుకొని బాగా క్షుణ్ణంగా గుర్తుకు తెచ్చుకోవాలి. మీ పురాస్మృతి మీ జీవితం పై మీ వ్యాఖ్యానం . మీ ఆత్మకథ మీకే కాదు చదువరికి కూడా ఉత్సాహంగా, ఆసక్తిదాయకంగా ఉండాలి.<br /> చిన్నప్పటిమనం, ఇప్పటిమనం, తీపి కలలు, పీడకలలు, జీవన దృకృధం, దృక్కోణం, దర్శనం (విజన్), మిషన్ , ఇంప్రెషన్స్, ఇన్ సైట్స్ , సెంటిమెంట్స్, దిగుళ్ళు, భయాలు, భ్రాంతులు, బలహీనతలు, అభిరుచులు, అభినివేశాలు, ధైర్యసాహసాలు, పిరికి తనాలు, విజయాలు వైఫల్యాలు, దగాపడ్డ అంశాలు, జీవితం మనకు నేర్పే పాఠాలు, జీవితంలో ఆడిన చిన్న చిన్న అబద్ధాలు, అసత్యాలు అన్నీ మన ఆత్మకథలో ప్రతిబింబితం కావాలి. మనం ఆత్మకథ రాసుకుంటున్నప్పుడు మన కళ్లు మిలమిలా వెలిగి పోవాలి. విస్ఫారిత నేత్రాలతో ఆత్మకథ రాసుకోవాలి కాని ఈసురోమంటూ రచనలకుపక్రమించకూడదు గుండెలు భయం తో బితుకు బితుకు మంటున్నప్పుడు ఆత్మకథ రాయరాదు. ఆత్మ వంచన చేసుకుంటూ ఆత్మకథ రాయరాదు. మానవత్వం తొణికిసలాడుతున్న మన మనసు కథ మన ఆత్మకథ .<br />మనకు చాలా ఇష్టమైన ఒక తీపి జ్ఞాపకం నుండి మన ఆత్మకథ అలవోకగా ప్రారంభిద్దాం. నిజమే. ఆరంభం పెద్ద అవస్ఠే. దీనినే కృత్యాద్యవస్థ అంటారు. స్టార్టింగ్ ట్రబుల్. ఒకసారి బండి కదిలిందా జగన్నాధరధం ఇక ఆగమన్నా ఆగదు ! అక్కడక్కడ వర్ణన, సంభాషణ చోటు చేసుకోవచ్చు. మన రచనలో జనం కనపడతారు, వారి మూర్తిముత్వాలు తేటతెల్లమవుతాయి. వివిధ ప్రదేశాలు , ప్రాంతాలు దర్శనమిస్తాయి. మనకుటుంభాల నేపధ్యాలు సంప్రదాయాలు , నాగరికత, సంస్కృతి - అన్నీ దానిలో ప్రతిఫలిస్తాయి. ఇప్పటినుంచి మన చివరిక్షణాలవరకు ఆత్మకథ కొనసాగుతూనే ఉంటుంది. ఆత్మకథకు కామా ఉంటుంది కాని ఫుల్ స్టాప్ ఉండదు. మన చివరి ఊపిరి వరకూ అలా అప్ డేట్ చేసుకుంటూ పోతుండాలి . అందుకే అంటున్నాను - కానీ ఖర్చు లేకుండా మన ఆత్మకథలు రాసుకోవడానికి మన బ్లాగులే శ్రేష్టమైన వాహికలు అని !<br />మనని మనం సరికొత్తగా ఇన్వెంట్ చేసుకోనక్కర్లేదు. ఎవ్వరికీ చెప్పవద్దని మన ఆప్తమిత్రులు మనతో చెప్పిన అతని వ్యక్తి గత రహస్యాలు బయటపెట్టి, అతని ఇంటిగుట్టును రచ్చకీడ్చరాదు . చాలా సంయమనం తో రాయాలి.<br /> మన కళ్ళ ముందే మన సమాజంలో ఎన్నో మార్పులు జరుగుతున్నాయి, రోజులు మారుతున్నాయి, మనుషులు మారుతున్నారు, నిత్యం ఎన్నో సంఘటనలు జరుగుతున్నాయి, వాటి రంగు, రుచి, వాసన, పూర్వాపరాలు చిత్రించాలి . జరిగిన సంఘటనలను మేధస్సు గుర్తుపెట్టుకుంటుంది, కాని క్రమక్రమంగా అముఖ్యమైన విషయాలను మరచిపోతుంది. డీటెయిల్స్ ను నెమ్మదినెమ్మదిగా గుర్తుకు తెచ్చుకొని నెమరువేసుకుంటుంటే గారడీవాడిపెట్టెలోని పెట్టె లోని పెట్టెలోంచి ఒక్కొక్క పామును బయటకు తీసినట్లు ఒక్కొక్క జ్ఞాపకాన్ని నింపాదిగా బయటకు తీయాలి. చిన్నప్పటి నుంచి ఒకవేళ మనం దినచర్య రాసిపెట్టుకుంటే ఆ డైరీలు మనకు అమితంగా ఉపయోగపడతాయి.<br />మన జ్ఞాపకాలు మనతో మాట్లాడతాయి, ఊసులాడతాయి. మన చరిత్రలను మన జీవితాలగనులనుంచి తవ్వి తలకెత్తుకోవాలి. మన కంఠస్వరాల నుండి జాలువారుతున్న మన జీవితకథలు ఒరిజినల్ గా, సహజంగా గుండెల ఫౌంటెన్లలోంచి ఎగిసిపడాలి , ఊటలోంచి ఉబికివచ్చే జలలా స్వచ్ఛంగా, స్వచ్ఛందంగా, సృజనాత్మకంగా భావాలు "నన్ను తీసుకో, నన్ను తీసుకో" అంటూ ఉత్సుకతతో , ఉద్వేగంగా, ఉద్విగ్నంగా వెల్లువెత్తాలి.<br /><span class=""> శ్రీ రాముడే కాదు రావణుడూ </span>ఆత్మకథ రాసుకోవచ్చు , సినిమా హీరోయే కాదు విలనూ ఆత్మకథ రాసుకోవచ్చు . ఆత్మకథా రచనకు వయసుతో పనిలేదు. జీవనసంధ్యాకాలం లో మూడు కాళ్ళ వృద్ధాప్యంలో జ్ఞాపకశక్తి మిణుకు మిణుకు మంటున్నప్పుడు ఆత్మకథ రచనకు నడుము కట్టి వణుకుతున్న చేతులతో రాయటం మొదలుపెట్ట నక్కరలేదు. మీరు ఏ వయసులో ఉంటే ఆ వయసులోనే ఇప్పుడే ఇక్కడే తక్షణ మే ఆత్మకథా రచనకు శ్రీకారం చుట్టవచ్చును. "మనం ఆత్మకథ రాసుకునేంత సీన్ లేదు , మనమేం ప్రముఖులం కాదు " అనుకుంటారు అంటుంటారు కూడా కొంతమంది. కాని గొప్ప వాళ్ళు మాత్రమే ఆత్మకథలు రాసుకోవాలా ? సాధారణ జనులు రాసుకోకూడదా ? పల్లకీ ఎక్కినా ప్రభువు గురించే కాదు, అది మోసిన బోయీల నిజజీవితం భావితరాలకు కావాలి. మన నేపధ్యం గురించి మన మనుమలు, మునిమనుమలు తెలుసుకోవాలా అక్కరలేదా? మన ఆత్మకథ లో ముఖ్య వ్యక్తి, కథానాయకుడు మనమే ! <br /><br /> - <span style="font-size:180%;">ఏ. సూర్య ప్రకాశ్ </span>(మినియాపొలిస్).<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8004913201514389653-7547350299268716346?l=mandahaasam.blogspot.com' alt='' /></div>A. Surya Prakashhttp://www.blogger.com/profile/00860219627930941347noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-8004913201514389653.post-11348133614819046602008-08-28T21:12:00.000-07:002008-08-28T22:11:48.117-07:00నా మస్తకం లో పుస్తకం లా పడుకున్న<br />ఆలోచనల పుటలను వెనక్కుతిప్పాను<br />సింహావలోకనం చేసుకుంటున్నాను -<br />పుస్తకాల పుటల చిరుగంటల సవ్వడి విన్నాను<br />వివేచన కొలమానం తో<br />అపస్వరాలను, సుస్వరాలను వేరు చేసి<br />హంసలా మంచిని మాత్రమే జీర్ణం చేసుకున్నాను<br />అందుకే నా జీర్ణ కోశం బలంగా ఉంది<br />నేను ఈ భూమండలాన్ని<br />నా తల వెంట్రుకతో బంధించగలను<br />నేను పుస్తకం నుండి రసవాదం నేర్చుకున్నాను<br />మట్టిని ముట్టి పసిడిగా మార్చగలను<br />అంతేకాదు -<br />పసిడికి పరిమళాన్ని జతకూర్చగలను<br /><br /><br />పాతను తలలో నింపుకున్నాను<br />కొత్తను గుండెమీద కూర్చుండబెట్టుకున్నాను<br />అరచేతులలో ఆశయాల స్వర్గాలు నిలుపుకున్నాను<br />మొన్ననూ నిన్ననూ కాదు - <span class="">రేపునూ </span>చూశాను<br />నా గుండె గుడిగోపురం మీద<br />వచన కవిత్వపు జెండా రెపరెపలాడించాను<br />నా స్వర పేటికలో పాటలను మూత పెట్టాను<br />నా నాలుకతో పద్యాన్ని మద్యం లా సేవించాను<br />నా మోకాలి చిప్ప తో నాటకాలు ఆడించాను<br />కధలను నా పెదాల మీద పరచుకున్నాను<br />నా పాకెట్ థియేటర్ లో నవలను ప్రదర్శించాను<br />నా కడుపులో చుమ్మలు చుట్టుకున్న<br />ఆకలి ఆత్మకథను విన్నాను<br />కాలం జీవిత చరిత్రను కన్నాను<br />నా అరికాళ్ళతో<br />బూతు <span class="">సాహిత్యాన్ని </span>భూస్థాపితం చేశాను<br /><br /><br />నా కళ్ళకి ఎన్నో ఎన్నెన్నో<br />అడుగుజాడలు అడ్డదిడ్డంగా అగుపించాయి<br />ఆలోచించి ఆ అడుగుజాడలను చించి<br />నా దారిని నేను వేసుకున్నాను<br />నా మార్గం నాది నా అనుభూతి నాది<br /><br /><br /> పుస్తకం ఎంత తీసినా తరగని గని<br />పుస్తకం విజ్ఞానధనం పదిల పరచిన<br />తాళం కప్పలేని ఇనప్పెట్టె<br />పుస్తకం తరతరాల యుగయుగాల<br />ఆలోచనలను రికార్డుచేసే టేప్ రికార్డర్<br />పుస్తకం టంగ్ క్లీనర్ కాదు<br />మైండ్ క్లీనర్<br /><br />పుస్తకం హస్తభూషణం కాదు<br />మస్తక భూషణం<br />నేను పుస్తకం కంచం లో<br />అమృతం పోసుకొని గర్రున తేన్చాను<br />అందుకే నేను అమరున్ని<br />నేను దిక్కులే అంబరంగా ధరించి<br />నడుస్తున్న గ్రంధాలయాన్ని<br />నా జీవితం తెరచిన పుస్తకం<br />నా ఆలోచనలకు మృత్యువు లేదు<br /><br /><br />("ఆంధ్రప్రభ" వీక్లీ 3<span class="">డిసెంబర్ </span>1980నుంచి <span class="">పునర్ముద్రితం)</span><br /><br /><span style="font-size:180%;"> - ఏ.సూర్య ప్రకాశ్.</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8004913201514389653-1134813361481904660?l=mandahaasam.blogspot.com' alt='' /></div>A. Surya Prakashhttp://www.blogger.com/profile/00860219627930941347noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-8004913201514389653.post-21777368905069281512008-08-27T21:53:00.000-07:002008-08-27T22:26:14.587-07:00కత్తి కన్నా కలం మిన్న<br />కలంపై జులుం చేయడమంటే<br />కొరివితో తల గోక్కోవడమే!<br /><br />తమకు చేతకాని పని చేయబోయి<br />బొక్కబోర్లా పడి<br />అభాసు పాలయ్యారు<br />ఎవరిగోతివారే తవ్వుకున్నారు<br />తాము తవ్విన గోతిలో తామే పడతారు<br />తమను విమర్శించడానికి<br />ప్రతిపక్షాలకు తామే<br />ఆయుధాలు అందిస్తున్నారు కదా<br /><span class="">తమ చరిత్రను తామే</span><br /><span class="">చీకటి సిరాతో రచిస్తునారు కదా</span><br /><span class="">అత్యవసరపరిస్ధితిని మళ్ళీ తలపిస్తున్నారుకదా </span><br />రాజకీయ చెట్టు కుక్కమూతి పిందెలు<br />వేయడమంటే ఇదే!<br /><br />భేష్ భేష్ !<br /> ప్రభుత్వం పనితీరు<br /><span class=""> శభాష్</span> !!<br /><br />ఫోర్త్ ఎస్టేట్ గా పేరుపడ్డ<br />జర్నలిస్టులపై<br />మరీ ఇంత కసి చూపాలా!<br />తమ దుండగాలను నిత్యం<br />ఏకి ఏకి పెడుతున్న<br />ఆ రెండు పత్రికల వెంటపడి<br />అరె!<br />పెంట పెంట చేసుకుంటున్నారె !<br /><br />రానున్న ఎన్నికలలో<br />ఇక గద్దె దిగడమే తరువాయి<br />తరువాయి భాగాన్ని<br />తెలుగు రాజకీయ వెండితెరపై<br />చూడండి!<br /><br /> - <span style="font-size:180%;">ఏ. సూర్య <span class="">ప్రకాశ్<span style="font-size:100%;">(మినియాపొలిస్)</span></span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8004913201514389653-2177736890506928151?l=mandahaasam.blogspot.com' alt='' /></div>A. Surya Prakashhttp://www.blogger.com/profile/00860219627930941347noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-8004913201514389653.post-12555884185998377632008-08-27T20:52:00.000-07:002008-08-27T22:32:19.380-07:00అర్ధాంతరంగా తండ్రి బాల్చీ తన్నేయడం వల్ల<br />మేఘాలలో సంచరిస్తున్న చిరంజీవి కలల రెక్కలు విరిగి<br />నేలకు కూలిపోయి<br />చదువుకు ఫుల్ స్టాప్ పెట్టాడు<br />ఎర్రటేపుల అరణ్యంలో చిక్కుకొని<br />దారి తప్పిన బాట సారి చిరంజీవి!<br /><br />బాస్ చేత తలవాచేట్లు చీవాట్లు తిను<br />అప్పటికి కోపం దిగమింగి<br />ఫైల్లదొంతరల వెనుక తలదాచుకొని<br />ఇంటికి వెళ్ళాక పెళ్ళాం మీద కక్కేస్తాడు !<br />పెళ్ళికి ముందు కొత్త సబ్బుబిళ్ళలా ఉండి<br /><span class="">క్రమక్రమంగా అరిగి కరిగి</span><br /><span class="">గుండెనీరయిన పెళ్ళాన్ని పస్తులుంచి</span><br /><span class="">తన తరం గుండెలు పిండుతాడు</span><br /><span class="">మంచానికి బల్లిలా అతుక్కుపోయిన తల్లికి మందిప్పించక </span><br /><span class="">తనను పుట్టించిన నేరానికి గత తరాన్ని శపిస్తాడు</span><br /><span class="">గాలికి పెరుగుతున్న తనకన్న బిడ్డలను </span><br /><span class="">తిట్టి మొట్టికాయలు కొట్టి </span><br /><span class="">కొత్త తరానికి దీవిస్తాడు </span><br /><span class="">అప్పుల వాళ్ళకు భయపడతాడు </span><br /><span class="">బనియను మీద వెక్కిరిస్తున్న</span><br /><span class="">లెక్కించలేనన్ని రంధ్రాలు</span><br />కప్పిపుచ్చడానికి<br /><span class="">పైన షర్టు వేస్తాడు</span><br /><span class="">అయినా టెర్లిను షర్టులోంచి</span><br /><span class="">బతుకు రంధ్రాలు వెక్కిరిస్తుంటాయి !</span><br /><span class=""></span><br /><span class="">బాస్ బతుకులోని రంగుల పొంగులు</span><br /><span class="">తలలో మెదిలి</span><br /><span class="">తనబతుకే తనను పరిహసించినపుడు</span><br /><span class=""><span class="">బల్లపైన నిద్రిస్తున్న </span>కాలింగ్ బెల్లును</span><br /><span class="">గణ గణలాడించి</span><br />గడగడలాడుతూ<br /><span class="">వచ్చిన ప్యూనున్నిఎర్రగాచూసి </span><br /><span class="">కసురుకొని ఉపశమనం పొందుతాడు !</span><br /><span class=""></span><br /><span class="">బాధలు పడిన గుండె </span><br /><span class="">పేపర్ వెయిట్ లా మారిపోయింది !</span><br /><span class="">కొలీగ్స్ తలా ఒక </span><br /><span class="">గుండుసూది గుచ్చడం వల్ల</span><br /><span class="">తల పిన్ కుషన్ లా మారిపోయింది !</span><br /><span class=""></span><br /><span class="">చిరంజీవి బతుకే ఒక చెత్తబుట్ట </span><br /><span class="">అయినా అందులో జాగ్రత్తగా</span><br /><span class="">లాటరీ కాగితాలను దాచుకుంటాడు</span><br /><span class="">కన్నీటి తెరల్లోంచి </span><br /><span class="">కలల రంగుల సినిమా </span><br /><span class="">చూడడం మాత్రం మానడు!</span><br /><span class=""></span><br /><span class="">(కృష్ణా పత్రిక 1జూలై 1972నుంచి పునర్ముద్రితం)</span><br /><span class="">- <span style="font-size:180%;">ఏ. సూర్య ప్రకాశ్</span> (మినియాపొలిస్)</span><br /><br /><span class=""></span><br /><span class=""></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8004913201514389653-1255588418599837763?l=mandahaasam.blogspot.com' alt='' /></div>A. Surya Prakashhttp://www.blogger.com/profile/00860219627930941347noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-8004913201514389653.post-25161412250626647922008-08-18T08:47:00.001-07:002008-08-18T12:27:30.738-07:00ఇది సర్వస్వ సమర్పణవేళ<br /><span class="">మనం పునరంకితమవుదాం జాతి చరణాల మ్రోల</span><br /><span class="">మనను చూసి నిప్పులు పోసుకుంటున్నాయి పక్కింటి కళ్ళు</span><br /><span class="">సూర్యుడు పారిపోడు ఈ కొన్ని మేఘాల వల్ల !</span><br /><span class=""></span><br /><span class="">ఏ భారతీయుడి కళ్ళల్లో కన్నీరు తిరిగినా</span><br /><span class="">ఇంకా మన పని పూర్తి కాలేదని తలుద్దాం </span><br /><span class="">మనిషి మనిషికోసం జీవించే మతమే మన మతం</span><br /><span class="">చెట్ల ఆకులలో పత్రహరితంలా </span><br /><span class="">మనలో బతికిఉండాలి నిత్యం మానవత్వం</span><br /><span class=""></span><br /><span class="">మన భూమి బదులు స్వర్గాన్నైనా తిరస్కరిద్దాం</span><br /><span class="">స్వర్గంలో బానిసలుగా పడిఉండటం కన్న</span><br /><span class="">నరకంలో స్వతంత్రులుగా తిరగబడదాం</span><br /><span class="">జాతి గర్వాన్ని గౌరవాన్ని నిలబెడదాం !</span><br /><span class=""></span><br /><span class="">(నా "పత్రహరితం" కవితాసంపుటి 1994నుండి )</span><br /><span class=""></span><br /><span class=""><span style="font-size:180%;">-ఏ. సూర్య ప్రకాశ్ </span><span style="font-size:100%;">(మినియాపొలిస్)</span></span><br /><span class=""></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8004913201514389653-2516141225062664792?l=mandahaasam.blogspot.com' alt='' /></div>A. Surya Prakashhttp://www.blogger.com/profile/00860219627930941347noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-8004913201514389653.post-85922664135254112282008-08-18T08:47:00.000-07:002008-08-18T12:24:26.902-07:00స్వరాజ్యం పుట్టిననాడే తస్కరించి<br />గాలీ, వెలుగూ, అలగాజనం చూపులూ చొరకుండా<br /><span class="">తమ ఇనప్పెట్టెల్లో నోట్ల కట్టలమధ్య కొందరు బంధించారు</span><br /><span class="">స్వరాజ్యానికి వయసు రాకమునుపే</span><br /><span class="">చేరిచి మూల కూర్చోబెట్టారు </span><br /><span class=""></span><br /><span class="">పెద్ద గాలి వీస్తే ఎటో ఎగిరిపోయేట్లున్న</span><br /><span class="">ఆ జీవచ్ఛవాన్ని </span><br /><span class="">సంవత్సరానికి రెండు రోజులు -</span><br /><span class="">ఆగస్టు పదిహేనున</span><br /><span class="">జనవరి ఇరవై ఆరున </span><br /><span class="">సర్కస్ లో బోనులోంచి </span><br /><span class="">వింత జంతువును బయటకు తీసినట్లు తీసి </span><br /><span class="">దూరం నుంచి సామాన్యులకు చూపించి </span><br /><span class="">మళ్ళీ తమ బంగరు పంజరంలో బంధిస్తారు </span><br /><span class="">ఆ ఒక్క చూపుకే బక్కజనం ఉబ్బితబ్బిబై </span><br /><span class="">ఆనందంతో చప్పట్లు కొడతారు </span><br /><span class=""></span><br /><span class="">కాని -</span><br /><span class="">ఆ చేతులున్నది ఎందుకు?</span><br /><span class="">అమాయకంగా చప్పట్లు కొట్టడానికి కాదు</span><br /><span class="">అసుర శక్తుల తుదముట్టించడానికి</span><br /><span class="">స్వరాజ్యాన్ని చెర విడిపించడానికి !</span><br /><span class=""></span><br /><span class="">(నా "మళ్ళీ సూర్యోదయం" కవితాసంపుటి , 1980నుండి )</span><br /><span class=""></span><br /><span class=""><span style="font-size:180%;">-ఏ. సూర్య ప్రకాశ్</span><span style="font-size:100%;"> (మినియాపొలిస్)</span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8004913201514389653-8592266413525411228?l=mandahaasam.blogspot.com' alt='' /></div>A. Surya Prakashhttp://www.blogger.com/profile/00860219627930941347noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-8004913201514389653.post-86597873220087252702008-08-18T08:46:00.000-07:002008-08-18T12:20:42.712-07:00స్వాతంత్ర్య దినోత్సవ సమాగత మహాజనులారా!<br />ఈ ఉదయం<br />నిరాశ నీడలు ముసురుకున్న ఈ ఉదయం<br />నా హృదయం నుండి<br />ఎర్రకోటలా ఎర్రబడిపోయిన నా హృదయం నుండి<br /><span class=""></span>ఉబికి వచ్చిన స్వచ్ఛంద కవితను వినడానికి వచ్చారా!<br /><br />నిత్య యజ్ఞంలా కొనసాగే పేకాటను<br />నిత్యకల్యాణంగా కళకళలాడే పేకాటను<br />రేపటికి వాయిదావేసి<br />మొహమాటానికి కవి సమ్మేళనానికి<br />విజయం చేసిన మహాత్యాగులకు<br />స్వాగతం సుస్వాగతం !<br /><br />మూడు గంటల సినిమాను శ్రద్ధగా చూచి<br />జాతీయగీతం వినబడగానే గబుక్కున లేచి<br />ఒక్క నిమిషం నిలబడే ఓపిక లేక<br />హడావిడిగా తలుపు వైపు పరుగెత్తే<br />దేశభక్తులకు నమస్తే నమస్తే!<br /><br />ఆకాశవాణి<br />"ఇద్దరూ లేక ముగ్గురు పిల్లలు చాలు చాలని"<br />గీ పెడుతున్నా<br />ఏమైతేనేం దేశం అని<br />ఏడాదికొక బిడ్డ చొప్పున కనిపారేసే<br />మహాతల్లులకు వందనం అభినందనం !<br /><br />విదేశీయులు ఎగిరి వెళ్లి<br />చంద్రునితో కరచాలనం చేసి<br />చంగున తిరిగి వస్తున్నారు<br />చంద్రుడినే మన చెంతకు రమ్మని<br />చేయెత్తి పిలిచే వీరులం మనం !<br /><br />స్వాతంత్ర్యం కోతి చేతికి దొరకిన కొబ్బరికాయ కాకూడదు<br />స్వాతంత్ర్యం పిచ్చివాడి చేతి వాడికత్తి కాకూడదు<br /><span class="">స్వాతంత్ర్యం నీరూ గాలీవలె అత్యవసరమైనది</span><br /><span class="">స్వాతంత్ర్యం "ఒక విలువైన వజ్రంలా" </span><span class=""> అపురూపమైనది ! </span><br /><span class=""></span><br /><span class="">బాహ్య దురాక్రమణ శక్తులనేకాదు </span><br /><span class="">అంతరంగిక విచ్ఛిన్న శక్తులనూ ఎదురుకోవాలి</span><br /><span class="">జాతీయజండాలు వీధుల్లో కాదు</span><br /><span class="">జనుల గుండెల్లో ఎగరాలి !</span><br /><span class=""></span><br /><span class="">( నా "సంస్పదన" కవితా సంపుటి 1971నుండి)</span><br /><span class=""></span><br /><span class=""><span style="font-size:180%;">-ఏ. సూర్య ప్రకాశ్ </span><span style="font-size:100%;">(మినియాపొలిస్) </span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8004913201514389653-8659787322008725270?l=mandahaasam.blogspot.com' alt='' /></div>A. Surya Prakashhttp://www.blogger.com/profile/00860219627930941347noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8004913201514389653.post-59275689859805325732008-08-08T10:44:00.000-07:002008-08-11T17:28:33.467-07:00గుండెలో కలం ముంచి కవిత్వం రాస్తున్నాను. నా కళ్ళ ఎదుట జరుగుతున్న వివిధ సంఘటనలు చూచినప్పుడు, నేను కలుసుకొన్న విభిన్న వ్యక్తుల బాధలు విన్నప్పుడు, వివిధ మానసికావస్ధలలో నేనున్నప్పుడు నా హృదయం స్పందించినపుడు - నా గుండె చప్పుళ్ళను <span class="">వినిపిస్తున్నాను. </span><br /><br />నిరంతర తపనతో, సంఘర్శణతో సాంద్రతరమైన అనుభూతుల ఒత్తిడితో , ఆలోచనా తీవ్రతతో తల్లడిల్లి <span class="">పోతుంటాను. </span><span class="">క్షోభ, </span><span class="">ఉద్వేగం, </span><span class="">సహానుభూతి, </span><span class="">ఆనందం,</span> <span class="">అశాంతి, </span><span class="">ఆరాటం, </span>ఆవేశం నా రచనకు ఆలంబనాలు. సమాజం లో నివసిస్తున్న తోటి ప్రజల ఆకలిని, దారిద్యాన్ని, <span class="">బాధలను, </span>కన్నీళ్లను, ఆశయాలను అవరోధాలను నా కవితలో పలికిస్తున్నాను.<br /><br />సమాజంలో నెలకొనివున్న పరస్దితులతో రాజీ పాడలేను. బూటకపు విలువలపై చావుదెబ్బ తీయ యత్నిస్తున్నాను. ఏవో కొత్త దారులు తీయాలని నా అన్వేషణ. నేటి అస్తవ్యస్త సమాజంలో జీవిస్తున్న మనిషి స్ధితిని కళ్ళకు కట్టించి మనిషి బతుకులో ఆశను రేకేత్తించాలని నా ఆశ.<br /><br />కవిత్వం <span class="">ప్రజలకోసం, </span>కవిత్వంలో ప్రతిబింబించాలి సమకాలిక జీవనం. ఆధునిక కవిత్వానికి వాస్తవికతయే <span class="">జీవం. </span><span class="">స్ఫటికంలా </span>ఎన్నో ఫలకాలు గల జీవితాన్ని నా దృక్కోణం నుండి చూచి నా అనుభూతిని నాదైన ప్రత్యేక <span class="">పద్ధతిలో </span>వ్యక్తీకరిస్తున్నాను.<br /><br />దేశానికి దేశానికి చేరుకునే దూరము తరిగి పోయిన ఈనాడు హృదయానికి హృదయానికి మధ్య గల దూరము చెరగిపోవాలి.<br /><br />నా గుండె పొందిన అనుభూతులను నేరుగా పాఠకుల అందిస్తున్నాను.<br /><br />- <span style="font-size:180%;">ఏ.సూర్య ప్రకాశ్</span>, చికాగో.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8004913201514389653-5927568985980532573?l=mandahaasam.blogspot.com' alt='' /></div>A. Surya Prakashhttp://www.blogger.com/profile/00860219627930941347noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8004913201514389653.post-90220704497017751102008-08-08T10:18:00.000-07:002008-08-11T17:20:21.217-07:00పసిగుడ్డు ఉనికి అలికిడి విని<br /><br />ప్రకృతిమాత మంత్రసానిపని చేసింది<br /><span class=""></span>కూన కనువిప్పగానే కిన్నెరలు గొంతెత్తి పాడలేదు<br />గుడ్లగూబ కీచురాయి పోటీపడి అరిచాయి<br />గబ్బిలం రెక్కలు విప్పి రెపరెప కొట్టుకుంది<br /><span class="">ఈ లోకంలోకి</span> ఎవ్వరూ స్వాగతం పలుకలేదు<br />ఇంకొకడు <span class="">పుట్టినందుకెవరూ </span>ఎగిరి గంతేయలేదు<br />"ఇంతకంటే ఇంకేం కావాలి" అని మిఠాయి పంచలేదు<br />"జోజో చిట్టిపాపా " అని జోలలు పాడలేదు<br />సిద్ధాంతిని పిలిచి జాతకం రాయించలేదు<br />పేరంటాలను పిలిచి నామకరణం చేయలేదు<br />ఎవరూ సంబరపడలేదు అంబరం అంటలేదు<br />కసుగందు బోసినవ్వుల్లో మల్లెలు మొల్లలు కురిశాయి<br />కానీ ఎవరూ వాటిని కోరుకోలేదు <span class="">ఏరుకోలేదు </span><br /><span class=""></span><br /><br /><span class="">అన్నలు ఊగిన పాత ఊయలలోనే ఊగాడు</span><br /><span class="">అమ్మ ఆరోగ్యం సరిలేక సీసాపాలే తాగాడు </span><br /><span class="">పాలలో సత్తాలేక చీపురు పుల్లలా మారాడు </span><br /><span class="">పాపం భావిభారత పౌరుడు !</span><br /><br /><span class=""></span><br /><span class="">రాత్రి చలికి గజ<span class="">గజ </span><span class="">వణకినా </span>వెచ్చటి బట్టలు కప్పలేదు</span><br /><span class="">పగటి ఎండకు పసిగందు కందిపోకుండా చెంగు కట్టలేదు</span><br /><span class="">ఊయలలో బుడుతడు తదిచేసినా బట్టలు మార్చలేదు</span><br />గాలికి ఊయల ఊగింది !<br /><span class=""></span><br /><span class="">- ఏ.సూర్య ప్రకాశ్, <span style="font-size:100%;">చికాగో .</span></span><br /><br />- e<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8004913201514389653-9022070449701775110?l=mandahaasam.blogspot.com' alt='' /></div>A. Surya Prakashhttp://www.blogger.com/profile/00860219627930941347noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8004913201514389653.post-47834914954598182912008-08-08T10:04:00.000-07:002008-08-11T17:35:23.300-07:00తొలకరి వాన జల్లు మురిపిస్తూ కురిసింది<br />వానలో నాకు ఒళ్ళు తెలియదు<br />వర్షం ముద్దుపెట్టుకున్న చెట్ల ఆకులు<br />జలదరించి ఊగిపోతున్నాయి<br />వాన నీటి తుంపరలు అలరిస్తూ<br />ముద్దు ముఖాలను అలంకరిస్తున్నాయి<br />నీటి బిందువుల తాజాతనాన్ని<br />నా మనసునిండుగా ఆస్వాదిస్తున్నాను<br />వర్షం నాపై అమిత హర్షం తో<br />నా ఒళ్ళంతా ఆర్ద్రంగా తడిమింది<br />ఆపాదమస్తకం పులకించిపోయాను<br />నా పాద రక్షలను వాన శుభ్రంగా కడిగింది<br />నా మనసులోని మాలిన్యాన్ని కరిగించింది<br />వానలో పాడుతూ ఇష్టం వచ్చినట్లు నాట్యమాడుతూ<br />పరమానందంతో <span class="">స్వేచ్ఛగా </span><span class="">యధేచ్ఛగా </span><br />ఆడుతూ పాడుతూ<br /><p> అలుపు సొలుపు లేకుండా వీరంగం వేస్తూ </p><span class="">వాన చానను ముద్దు చేస్తున్నాను </span><br /><span class="">సరిగమలు వర్షంలో తడవకుండా కాపాడుతూ </span><br /><span class="">గొంతెత్తి ఉచ్ఛెస్వరం తో వాన ఆగేదాకా </span><br /><span class="">అలా పాడుతూనే ఉన్నాను !</span><br /><span class=""></span><br /><span style="font-size:180%;"></span><br /><span style="font-size:180%;">- ఏ. సూర్య <span class="">ప్రకాశ్, <span style="font-size:100%;">చికాగో .</span></span> </span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8004913201514389653-4783491495459818291?l=mandahaasam.blogspot.com' alt='' /></div>A. Surya Prakashhttp://www.blogger.com/profile/00860219627930941347noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8004913201514389653.post-56656153822605202072008-08-04T11:08:00.000-07:002008-08-04T19:28:13.287-07:00మీరు ఎలాంటి పెన్ను వాడుతున్నారనేది ముఖ్యం కాదు, ఆ పెన్ను తో మీరెంత అందంగా రాస్తున్నారనేది ముఖ్యం!<br />ఒక విషయం తో మమేకమై <span class="">బాగా </span>ఎక్సైట్ అయి ట్రాన్స్ లో <span class="">రాయండి. </span>కొత్త ఆలోచన సరికొత్త రచనకు పురికొల్పుతుంది, కళ్ళు పూర్తిగా తెరచి <span class="">విస్ఫారిత </span>నేత్రాలతో చుట్టూ నిశితంగా <span class="">పరిశీలించి, </span>చూచింది కాగితం మీద <span class="">పెట్టండి. </span>ఉన్నదే <span class="">రాయండి. </span>సహజంగా <span class="">చెప్పాలి, </span><span class="">జ్ఞాపక </span>శక్తి ని అతిగా <span class="">నమ్మొద్దు. </span>రచనకు బద్ధకించరాదు , వాయిదా <span class="">వేయరాదు. </span>ఎందుకంటే ఇక ఆ ఆలోచన మళ్ళీ మళ్ళీ <span class="">రాదు, </span>ఆవిరై మాయమై <span class="">అంతర్దానమైపోతుంది.</span><br /><span class="">బల్లుల నుండి నేర్చుకోండి, పక్షుల నుండి నేర్చుకోండి, చీమల నుండి నేర్చుకోండి, నేర్చుకోవడానికి కామా పెట్టొచ్చు కాని, ఫుల్ స్టాప్ <span class="">పెట్టరాదు. </span>ఎర్నెస్ట్ హెమింగ్వే అన్నాడు - తాను యవ్వనం లో బతికున్న వారి <span class="">నుండి, </span>చనిపోయినవారి నుండి ప్రతిఒక్కరి నుండి ఎంతో కొంత నేర్చుకున్నానని!</span><br /><span class="">ఉత్సాహం ఆత్మను కదలిస్తుంది . ఒరిజినల్ గా <span class="">ఆలోచించండి. </span>మీ తాజా తనాన్ని <span class="">వాడిపోనీయకండి, </span>రచన మీ జీవన విధానం <span class="">కావాలి. </span>ప్రయత్నం లేకుండా అప్రయత్నంగా ఏదీ <span class="">సమకూరదు. పాషన్ </span>తో <span class="">ఊగిపొండి.</span></span><br /><span class="">"బతికి ఉండడం ఎంత <span class="">ముఖ్యమో, </span>నవల రచించడం అంతే ముఖ్యం" అన్నాడు ప్రౌస్ట్ .<br />జార్ ఇర్వింగ్ అన్నాడు - "ఎలా నిద్రపోతున్నానో , శారీరిక ఎక్సర్ సైజులు <span class="">చేస్తున్నానో, </span>భోజనం చేస్తున్నానో, సెక్స్ చేస్తున్నానో రచన కూడా <span class="">అలాంటిదే. </span>ఎప్పుడైనా క్రమం తప్పవచ్చు. రచన శారీరిక అవసరం."</span><br /><span class="">"ఒక రచయిత పరిశీలించడం మానేస్తే, అతను రచయితగా అంతరించినట్లే " అన్నాడు హెమింగ్వే .</span><br /><span class="">"నేనెప్పుడూ ఒక <span class="">చదువరిని ....</span>నేను నా మొదటి పుస్తకం ఎందుకు రాశానంటే అలాంటి పుస్తకం లేకపోవడం వల్ల" అన్నాడు టోని మారిజన్.</span><br /><span class="">రచయిత నాడీమండలంలో రచన జీర్నించుక పోవాలి. రచయిత జీవితంలో అధ్యయనమే సృజనాత్మక కేంద్రం.</span><br /><span class="">మీ మెదడుకు మేత <span class="">పెట్టే, </span>హృదయానికి గిలిగింతలు పెట్టే పుస్తకం <span class="">చదవండి. </span>ఆ పుస్తకం లోని అంతర్లీన సంగీతం మిమ్మల్ని <span class="">ఆకట్టుకుంటుంది. </span>అదే మిమ్మల్ని రాయిస్తుంది. </span><br /><br /><span class=""></span><span class=""><span class="">మీ మెదడే</span> గొప్ప సంపాదకుడు, మీకు తెలిసినదానికి కొత్త విషయం జత <span class="">పరచి, </span>అక్కరలేని దానిని తొలగిస్తుంది.</span><br /><span class="">రచించు, రచించు, రచించు. నీ చేతి వేళ్ళు కొంకర్లు పోయి విరిగిపోయేదాకా <span class="">రచించు.</span></span><br /><span class=""><span class="">" నీ విప్పుడు కొత్త వాడివి...నీ విపుడు రాస్తున్న ప్రతి పంక్తీ </span>భవిష్యత్తులో నీ పెట్టుబడి అవుతుంది. నీ మేధకు ఇప్పుడే క్రమశిక్షణతో శిక్షణ ఇవ్వక పోతే, నడక నేర్పకపోతే మరి మూడు నాలుగేళ్ల తర్వాత పూర్తిగా <span class="">ఆలస్యమైపోతుంది. </span>ప్రతి రోజు గంటల తరబడి రచన చేయడం బలవంతంగా అలవాటు చేయాలి. నీవు చాలా తక్కువగా <span class="">రాస్తున్నావు" </span>అన్నాడు చెహోవ్.</span><br /><span class=""><span class="">రోజూ </span>పది పుటలు <span class="">రచించండి, </span>అది <span class="">నిత్యమోతాదు . </span>అందుకు పన్నెండు గంటలు పడితే లాభం లేదు. మూడు గంటల్లో ముగించండి! </span><br /><span class="">పాల్ జాన్సన్ అన్నాడు - "రాయబడని నవల కంటే చెడ్డ నవల నయం, ఎందుకంటే దానికి మెరుగు పెట్టవచ్చు అలిఖిత నవల యుద్ధం చేయకముందే ఓడిపోవడం" అని!</span><br /><span class="">జీవితం చాలా <span class="">చిన్నది. </span>జీవితం మంచు ముక్క. మీరు ఇలా చూస్తూ చూస్తుండగానే అలా కరిగిపోయి మాయమై పోతుంది. కనుక నిదానం ప్రధానం కాదు ! ఆలస్యం అమృతం విషం!!</span><br /><br /><span class=""></span><br /><span class=""><span style="font-size:180%;">- ఏ.సూర్య ప్రకాశ్</span> </span><br /><br /><span class=""></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8004913201514389653-5665615382260520207?l=mandahaasam.blogspot.com' alt='' /></div>A. Surya Prakashhttp://www.blogger.com/profile/00860219627930941347noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-8004913201514389653.post-3446522279350360092008-08-04T10:38:00.000-07:002008-08-04T19:29:20.580-07:00తిమింగిలం ఫై విచ్చుకత్తి<span class="">లా </span>నిటారుగా నిలబడి<br /><span class=""></span>సూర్యుడిలా <span class="">నిప్పులు </span>కక్కుతూ ఉత్తేజపరుస్తూ<br />నిశితంగా ఖండిస్తూ ఉద్యమిస్తా ఈ వ్యవస్థ ఫై<br /><span class=""></span><br />కాళ్ళ కింది నేల కదలిపోతుంటే<br /><span class=""></span>గుండె మంచు ముద్దలా మారి జారిపోతుంటే<br /><span class=""></span>ఒక్కొక్క కన్నీటి బిందువు టపటపరాలిపడి<br /><span class=""></span>ఒక సింధువుగా మారిపోతుంటే<br /><span class=""></span>ఆ సింధువు నుండి <span class="">విద్యుచ్ఛక్తి </span>పుట్టిస్తా<br />అందరి నరాల తీగల్లోకి దానిని సరఫరా చేస్తా<br />స్వప్న సౌధం అంటుకు తగలబడి కాలిరాలిపోతే<br /><span class="">మళ్ళీ </span>సరికొత్త స్వప్నం మొలిపిస్తా<br />సుడిగుండంలో పడినా మళ్ళీ లేస్తా కెరటమునై<br /><span class=""></span><span class="">చీకటి కడుపును చీలుస్తా వెలుగుకత్తినై</span><br />అవినీతి కొండను <span class="">ఛేదిస్తా </span>వజ్రాయుధమునై<br /><span class=""></span>కొత్త రాస్తా తీస్తా కొత్త పాట రాస్తా<br />తెరవకూడని ద్వారం తెరుస్తా<br />చూడకూడని దృశ్యం చూపిస్తా<br />మనిషి మనసు మారుమూలల్లో తలెత్తి చూస్తున్న భయం<br />తలను నరికి ముక్కలు ముక్కలు చేస్తా<br />విశ్వ మానవాళికి అభయహస్తం ఇస్తా !<br /><br /><br /><span style="font-size:180%;">-ఏ.సూర్య <span class="">ప్రకాశ్.</span></span><br /><br /><span class=""></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8004913201514389653-344652227935036009?l=mandahaasam.blogspot.com' alt='' /></div>A. Surya Prakashhttp://www.blogger.com/profile/00860219627930941347noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8004913201514389653.post-31974735548368136332008-08-01T13:38:00.000-07:002008-08-01T13:57:47.002-07:00శిరసాసనం వేసిన బస్సులా<br /><span class="">కనపడుతున్నాడు సూర్యుడు </span><br /><span class="">కుబుసం విడుస్తున్న సర్పమా</span><br /><span class="">అనే భ్రమ కల్పిస్తున్నాడు </span><br /><span class="">గడుగ్గాయి నోటిలో </span><br /><span class="">కరిగి నీరవుతున్న పిప్పరమెంటులా</span><br /><span class="">క్షణ క్షణానికీ తరిగి అరిగిపోతున్నట్లు </span><br /><span class="">దిక్కులు చూస్తున్నాడు </span><br /><span class=""></span><br /><span class="">కొద్ది కొద్దిగా తిని </span><br /><span class="">సూర్యుడిని </span><br /><span class="">ఆకాశం విస్తరాకు నుండి </span><br /><span class="">మటుమాయం చేసేద్దామనుకోవడం దురాశ</span><br /><span class="">ఎల్లకాలం శాశ్వతంగా ఉండిపోదు </span><br /><span class="">దేశ సూర్యుడిని పట్టిన </span><br /><span class="">ఈ అవినీతి చీకటి </span><br /><span class="">తప్పక పట్టు విడుస్తుంది </span><br /><span class="">సూర్యుడు ఆశా సంజీవని తో </span><br /><span class="">బతికి బయటపడి మళ్ళీ </span><br /><span class="">చిరునవ్వుతాడు స్వచ్ఛంగా </span><br /><span class="">ఎప్పటికీ సూర్య కాంతిని ఆపేయడం</span><br /><span class="">ఎవరితరం!</span><br /><span class=""></span><br /><span class=""> <span style="font-size:180%;"> - ఏ. సూర్య ప్రకాశ్.</span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8004913201514389653-3197473554836813633?l=mandahaasam.blogspot.com' alt='' /></div>A. Surya Prakashhttp://www.blogger.com/profile/00860219627930941347noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-8004913201514389653.post-15776900010812530272008-08-01T10:24:00.000-07:002008-08-01T13:59:05.172-07:00ఏ పుట్టలో ఏ <span class="">పాముందో తెలియదు , </span>ఏ పొట్టలో ఏ పోయముందో తెలియదు, ఏ బ్లాగరులో ఏ శ్రీ శ్రీ దాగి ఉన్నాడో ఎవరు చెప్పగలరు ! తీయగా తీయగా <span class="">రాగం, మూల్గగా మూల్గగా </span>రోగం, బ్లాగగా బ్లాగగా కవిత్వం.<br /><span class=""></span>కవిత్వం పెద్ద పేరు చూసి చదవకండి, కవిత సొగసు చూసి చదవండి. సరికొత్తగా కలం పట్టిన వాడి నుంచి అద్భుతమైన కవిత్వం జాలువారవచ్చు. నేను మంచి కవిత కోసం కొత్తవారి రచన లోనే ఆశగా ఆబగా వెతుకుతాను. కవులు గుంపులు గుంపులు గా ఏర్పడి " మా కవిత్వం మాత్రమే కవిత్వం, మిగతావాళ్ళదంతా కపిత్వం" అంటే ససేమిరా నమ్మకండి. అపూటమైన పాల లాంటి, జల లాంటి కవిత్వం కోసం మొహం వాచిపోండి. పిచ్చి పిచ్చిగా కళ్ళలో కంచు కాగడాలు పెట్టుకొని కవిత్వం కోసం ఎల్లెడలా వెతకండి.<br /><span class="">పుంఖాను పుంఖగా వచనం చదివి మార్పుకోసం కవిత్వం వైపు వస్తారు. దైనందిన సమస్యల నుండి ఉపశమనం కోసం, ఓదార్పుకోసం కవిత్వం చదువుతారు.</span><br /><span class="">కవిత్వం <span class="">చదవాలి, మళ్ళీ మళ్ళీ </span>చదవాలి . నిరంతరం మననం చెసుకుంటూ ఉండాలి. జననం మీద, మృత్యువు మీద, ప్రేమ మీద, పెళ్ళి మీద, చావు ఊరేగింపు <span class="">మీద, ఒకటనేమిటి </span>, దేనిమీదైనా కవిత్వం రాయొచ్చు. కాదేది కవిత కనర్హం!</span><br /><span class="">కవిత్వం హృదయాన్ని కెలుకుతుంది, ఉద్వేగాలను పెకలిస్తుంది, మనసును సజీవంగా ఉంచుతుంది.</span><br /><span class="">కవిత్వం మనకు జీవాధారమైన ఉపయుక్తమైన దినుసు. మొదట చదివినపుడే కాక మళ్ళీ మళ్ళీ చదవాలి, ఫోటో కాపీ తీసుకోవాలి, ఆప్త మిత్రుడికి ఈ మెయిల్ చేయాలి. మన రెఫ్రిజిరేటర్ కు టేప్ తో కనపడేటట్లు కవిత్వాన్ని అతికించాలి.</span><br /><span class="">కొంతమంది అనవచ్చు సమకాలిక కవిత్వం విసుగు కలిగిస్తున్నదని, కృతకంగా, అసంబద్ధంగా ఉందని, కవిత్వం జోలికి మనం పోనేపోవద్దని. బ్లాగుల్లో తమ ఆలోచనలు, ఉద్వేగాలు, శుద్ధ వచనం లో అందరికి అర్దమయ్యేటట్లు, అరటిపండు, ఒలిచి, నమిలి నోట్లో పెట్టవచ్చుకదా. </span><br /><span class="">అయినా మంచి వచనం రాయడం మాత్రం అంత తేలికా? అల్లాటప్పా పనా? వచనం బాగా రాయాలంటే మంచి కవిత్వం చదివి ఉండాలి. ఎక్కువగా చదవాలి, తక్కువగా రాయాలి.</span><br /><span class="">"మనం చదువుతున్న పుస్తకం తలమీద ఒక టెంకిజెల్ల కొట్టి మేల్కొల్పక పోతే దాన్ని చదవడమెందుకు? మనలో గడ్డ కట్టిన నదిని బద్దలు కొట్టడానికి పుస్తకం గండ్ర గొడ్డలి కావాలి" అన్నాడు ఫ్రాంజ్ కాఫ్కా.</span><br /><span class="">" ఒక పుస్తకం చదువుతుంటే నా శరీరమంతా చలికి గడ్డ కట్టుకుపోయి ఏ అగ్నీ వేడి కల్గించక పోతే నాకు తెలుసు అది కవిత్వమని. నేను భౌతికంగా నా తల పెంకు ఎగిరి పోతున్నట్లు అనుభూతి చెందినట్లయితే, నాకు తెలుసు అది కవిత్వమని " అనలేదా ఎమిలి డికెన్సన్ .</span><br /><span class="">కవిత్వం చదివిన వారికి త్రుళ్ళింతకు గురి చేసినా చేయక పోయినా, రాసిన వారికి కిక్కిస్తుంది, కై పెక్కిస్తుంది. మంచి కవిత్వం చదవడం ఒక అనుభవం. కవనధ్వని సంగీతాన్ని మరిపించాలి. వచనానికి రెక్కలొచ్చి ఆకాశంలో ఎగిరితే అదే కవిత్వం.</span><br /><span class="">కవిత్వం లోకమంతా చుట్టివస్తుంది తోకలేని పిట్టలా, దాని కాలు ఒకచోట నిలువదు.</span><br /><span class="">మనం బహిష్కరించినా సరే కవిత్వం కిక్కురుమనకుండా చల్లగా నిష్క్రమించదు . పిల్ల గాలిలా మన మనసులను ఆవరించుకొని మనను పూర్తిగా ఆక్రమించుకొంటుంది . కవిత్వపు ఆకలిని సంతృప్తి పరచాలి మంచి కవిత్వం తిని తాగి!</span><br /><span class="">అందుకే అంటున్నాను మీ బ్లాగుల్లో కవిత్వం రాయండి. మనసు మారుమూలల్లోకి కవిత్వం ప్రయాణం చేస్తుంది. కవిత్వం రాసిన వారికి మానసిక రుగ్మతలుండవు!</span><br /><span class=""></span><br /><span style="font-size:180%;"><span class=""> - ఏ. సూర్య ప్రకాశ్.</span><br /></span><span class=""></span><br /><span class=""></span><br /><span class=""></span><br /><span class=""></span><br /><span class=""></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8004913201514389653-1577690001081253027?l=mandahaasam.blogspot.com' alt='' /></div>A. Surya Prakashhttp://www.blogger.com/profile/00860219627930941347noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-8004913201514389653.post-78393316261916388762008-07-31T15:16:00.000-07:002008-07-31T15:28:28.581-07:00పాట ఎన్నటికీ<br />వసివాడిపోకుండా<br /><span class="">సజీవంగా సజలంగా</span><br /><span class="">ఉంచడం అతనికి</span><br /><span class="">వెన్నతో పెట్టిన విద్య </span><br /><span class="">కంఠం లో తొణికిసలాడే </span><br />నవరసాలు<br /><span class=""></span><br /><span class="">ఇన్నేళ్ళయినా </span><br /><span class="">ఇప్పటికీ ఎప్పటికీ</span><br /><span class="">చెక్కు చెదరని ఆర్ద్రత </span><br /><span class="">ఆనందమైనా విషాదమైనా</span><br /><span class="">అందంగా జాలువారుతుంది</span><br /><span class="">లోతైన నాభిలోంచి </span><br /><span class="">విరగబూసిన పాట</span><br /><span class=""></span><br /><span class="">ఇంట ఇంటనూ</span><br /><span class="">గంట గంట కూ </span><br /><span class="">ఎవ్వరి కంఠం వింటామో</span><br /><span class=""><span class="">ఆ ఘంటశాల వారి పాట!</span> </span><br /><span class=""></span><br /><span class="">పాట కురుస్తున్న చప్పుడు</span><br /><span class="">తన్మయంగా పారవశ్యం తో </span><br /><span class="">అలా వింటూ</span><br /><span class=""><span class="">తదేకంగా ఉండిపోయాను!!</span> </span><br /><span class=""></span><br /><span class=""> <span style="font-size:180%;">- ఏ.సూర్య ప్రకాశ్ </span></span><br /><span class=""></span><br /><br /><span class=""></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8004913201514389653-7839331626191638876?l=mandahaasam.blogspot.com' alt='' /></div>A. Surya Prakashhttp://www.blogger.com/profile/00860219627930941347noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-8004913201514389653.post-47431721426970201212008-07-29T13:52:00.001-07:002008-07-29T14:27:52.728-07:00పేరుపేరునా పిలచి తల్లి<br />పిచికలకు పురుగులను తినిపిస్తున్నది<br />గూటి లోని పక్షుల్లా<br />పిల్లలు తల్లులు చెప్పిన దానికల్లా<br />మారాం చేయకుండా బుద్ధిగా<br /><span class="">తలలూపుతూ ఒప్పుకుంటున్నారు </span><br /><span class="">ఇసుకలో పిచికగూళ్ళు నిర్మించి </span><br /><span class="">తల్లి పిల్లలను ఆహ్లాదపరుస్తున్నది </span><br /><span class="">తల్లి కవిత్వం వినిపిస్తే </span><br /><span class="">పిల్లలు వహ్వా వహ్వా అంటున్నారు </span><br /><span class="">తల్లి విరచించే కవిత్వం </span><br /><span class="">పిచిక పిల్లలకు ముద్దు </span><br /><span class="">పెరిగి పెద్ద వాళ్ళయ్యాక </span><br /><span class="">అమ్మ చెప్పిన మాట </span><br /><span class="">పిచికలూ వినవు పిల్లలూ వినరు </span><br /><span class="">విభిన్న భావాలు సంఘర్షించి </span><br /><span class="">పిల్లలకు స్వంత వ్యక్తిత్వాలేర్పడతాయి </span><br /><span class="">రెక్కలొచ్చాక పిట్టలు </span><br /><span class="">గూడు విడిచి వెళ్ళిపోతాయి </span><br /><span class="">పిల్లలు పెరిగి విమానాల రెక్కలు కట్టుకొని</span><br /><span class="">దేశం వదిలి తుర్రుమంటారు</span><br /><span class="">తల్లి ఒంటరిగా మిగిలిపోతుంది </span><br /><span class="">గూడు చిన్నపోతుంది !</span><br /><span class=""></span><br /><span style="font-size:180%;">- ఏ.సూర్య ప్రకాశ్ </span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8004913201514389653-4743172142697020121?l=mandahaasam.blogspot.com' alt='' /></div>A. Surya Prakashhttp://www.blogger.com/profile/00860219627930941347noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8004913201514389653.post-62489382790997865922008-07-29T13:52:00.000-07:002008-07-29T14:21:06.198-07:00షవర్లో రికామీగా పుస్తకం చదవలేము<br />సిగరెట్టు పొగలు రింగులు రింగులుగా<br />వదలలేము<br />అడ్డంగా చప్పగా తడిసి<br />మొక్క మొలవలేము<br />నీళ్ళలో విష్ణు మూర్తి లా శయనించి<br />బాత్ టబ్ లో వెల్లకిలా<br />పడుకొని వెన్నెముకకు సుఖం<br />ప్రసాదించవచ్చు<br />నీళ్ళలో సాష్టాంగ దండ ప్రణామం<br />చేయవచ్చు<br />పెర్ పెన్ డి క్యులర్ <span class="">గా</span> స్నానించవచ్చు<br />నురుగును శరీరమంతా<br />నిండుగా కప్పుకొని ధ్యానించవచ్చు<br />నిలువుటద్దాలు వెచ్చని ఆవిరి తో<br />ఆచ్చాదితమవుతాయి<br />వెంట్రుకలు తడిసి<br />శరీరాన్ని అలల్లో<br />తేలియాడిస్తాయి.<br /><span class=""></span><br /><span class=""></span> <span style="font-size:180%;">- ఏ.సూర్య ప్రకాశ్ </span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8004913201514389653-6248938279099786592?l=mandahaasam.blogspot.com' alt='' /></div>A. Surya Prakashhttp://www.blogger.com/profile/00860219627930941347noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8004913201514389653.post-81665871206401019842008-07-29T12:59:00.000-07:002008-07-29T13:39:52.043-07:00ఆమె ముక్కొక శాటిలైట్<br />ఆమె ముఖం ఏ.పీమ్యాప్<br />ఆమె హృదయం ఎయిర్ కండీషనర్<br />ఆమె నోరు మైక్రోవేవ్<br />ఆమె కాళ్ళు ఫైర్ ఇంజన్లు<br />ఆమె కళ్ళు వీడియో గేమ్స్<br />ఆమె ఊపిరి వీడియో టేప్<br />ఆమె చేతులు వ్యాక్యూం క్లీనర్స్<br />ఆమె చెవి ముబైల్ ఫోన్<br /><span class="">ఆమె నాలుక టేప్ రికార్డర్ </span><br /><span class="">ప్రశాసన్ నగర్ లోని </span><br /><span class="">డూప్లెక్స్ ఇల్లే హోమ్ ధియేటర్</span><br /><span class="">అతడు ఇంట్లో మూగ ప్రేక్షకుడు </span><br /><span class="">ఆమె ఉదయం బయటకు </span><br /><span class="">కదలాలంటే మారుతి కారు సిద్ధం </span><br /><span class="">ఆమె సాయంత్రం బయటకు </span><br /><span class="">కదలాలంటే శాంత్రో కారు సంసిద్ధం </span><br /><span class="">అతడు జిల్లాకు కలెక్టర్ </span><br /><span class="">ఆమె ఇంటికి కలెక్టర్ </span><br /><span class="">చెప్పకుండానే చక చకా </span><br /><span class="">పనులు చేసుకుపోయే</span><br /><span class=""><span class="">నౌకర్లు చాకర్లు </span> </span><br /><span class="">ఇప్పటికైతే అంతా సజావుగానే వుంది</span><br /><span class="">కాని తమ రాబోయే <span class="">తరాల మాటేమిటి </span>?</span><br /><span class="">రెండు చేతులతో </span><br /><span class="">తన తల వెంట్రుకలను వయ్యారంగా</span><br /><span class="">ఫిక్స్ చేసుకుంటూ</span><br /><span class="">అతనితో ఒకనాడు ఇలా అంది:</span><br /><span class="">"మీరు కలెక్టరై </span><br />రిటైరయ్యేదాకా<br /><span class="">పని చేసే బదులు</span><br /><span class="">రాష్ట్రమంత్రై కొన్ని నాళ్ళున్నా </span><br /><span class="">కొన్ని తరాలు </span><br /><span class="">కాలు మీద కాలు వేసుకొని </span><br /><span class="">కూర్చుండి తినేంత </span><br /><span class="">సంపాదించుకునేవాళ్ళం కదా" అని!</span><br /><span class=""></span><br /><span class=""> <span style="font-size:180%;">-ఏ.సూర్య ప్రకాశ్ </span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8004913201514389653-8166587120640101984?l=mandahaasam.blogspot.com' alt='' /></div>A. Surya Prakashhttp://www.blogger.com/profile/00860219627930941347noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-8004913201514389653.post-20589706611496182022008-07-29T11:32:00.000-07:002008-07-29T13:33:01.602-07:00గత పదేళ్లుగా<br />నన్ను అంటిపెట్టుకొని<br />నా వెనువెంటే విశ్వాసంగా తిరిగిన<br />నా పెంపుడు కుక్క 'రూడ్'<br />నీరసంగా నిస్సత్తువగా మగతగా<br />చివరి క్షణాలను లెక్కిస్తున్నది<br />ఏమి చేయలేక<br />సముద్ర మంత దుఃఖాన్ని<br />దిగమింగుకుంటూ<br /><span class="">నిరాశగా నేను ...</span><br /><span class=""></span><br /><span class="">ఇంటిని ఎంత బాగా కాపలా కాసేది </span><br /><span class="">తోకాడించు కుంటూ</span><br /><span class="">ఎంత హుందాగా తిరిగేది </span><br /><span class="">నా కెంత ధీమాగా ఉండేది </span><br /><span class="">అది అరిచిందంటే మీద </span><br /><span class="">ఎన్నో పిడుగులు పడినట్లే </span><br /><span class="">గజదొంగలకు కూడా </span><br /><span class="">మా గడప తొక్కాలంటే </span><br /><span class="">సింహస్వప్నంగా ఉండేది</span><br /><span class="">వెంటనే వాసన పట్టేది </span><br /><span class="">కళ్ళల్లోంచి నిప్పులు </span>కక్కేది<br /><span class=""></span><br /><span class="">నాలుగు రోజులుగా </span><br /><span class="">తిండి ముట్టడం లేదు </span><br /><span class="">వైద్యుడు పెదవి విరిచాడు</span><br /><span class="">ప్రతి పాటా </span><br /><span class="">ముగింపక తప్పదు </span><br /><span class="">ప్రతి మంచి అంశానికీ </span><br /><span class="">అంతం ఉంటుంది </span><br /><span class=""></span><br /><span class=""> మా ఇంటి గుమ్మానికి తగిలించిన</span><br /><span class="">'కుక్క ఉన్నది జాగ్రత్త' అనే దాని నేమ్ ప్లేటు </span><br /><span class="">పెనుగాలికి ఊగి పెనగులాడి </span><br /><span class="">ఊగిసలాడి కింద పడిపోయింది !</span><br /><span class=""></span><br /><span class=""> <span style="font-size:180%;">-ఏ.సూర్య ప్రకాశ్ </span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8004913201514389653-2058970661149618202?l=mandahaasam.blogspot.com' alt='' /></div>A. Surya Prakashhttp://www.blogger.com/profile/00860219627930941347noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-8004913201514389653.post-74546421773114786292008-07-28T16:50:00.000-07:002008-07-28T17:54:19.152-07:00ఆ కాంతి లాంటి కుర్రాడు<br />నీ డిజిటల్ కెమెరా లోకి<br />నిట్టనిలువుగా అమాంతం<br />దిగిపోయాడు అనాయసంగా<br /><br />పొటమరిస్తున్న యౌవనంతో<br />ఆ పదహారేళ్ళ కుర్రాడు<br />కదలకుండా మెదలకుండా<br />పెదవి విప్పి పలకకుండా<br />ఫోటో లో బందీ ఐపోయాడు<br /><br />కనుబొమల కదలికలతో<br />ప్రపంచాన్ని శాసించేటట్లున్నాడు<br /><span class="">ఆ కోడె కుర్రాడు</span><br /><span class="">ఇక ఎన్నటికీ అదే వయసులో </span><br /><span class="">అలాగే చెక్కు చెదరకుండా </span><br /><span class="">'ది పిక్చర్ ఆఫ్ డోరియన్ గ్రే ' లా </span><br /><span class="">కాలం తెచ్చే మార్పుల ప్రభావం </span><br /><span class="">లేకుండా ఉండిపోతాడు</span><br /><span class=""></span><br /><span class="">ఆ ఛాయాచిత్రం లోని </span><br /><span class="">ఆ అబ్బాయి కళ్ళలోకి</span><br /><span class="">అదే పనిగా చూస్తూ </span><br /><span class="">ఆశ్చర్య చకితుడినవుతాను </span><br /><span class=""></span><br /><span class="">అద్దం లో ఆనాటి</span><br /><span class="">నా </span><span class="">ముఖం చూసుకున్నట్లుంది </span><br /><span class="">నేనూ అలాగే ఉన్నాను ఆనాడు</span><br /><span class="">చక్కని ముఖ వర్ఛస్సుతో </span><br /><span class="">కల్లా కపటం ఎరుగని </span><br /><span class="">చిదిమితే పాలుగారే బుగ్గలతో </span><br /><span class="">ఉంగరాల తిరిగిన ముంగురులతో</span><br /><span class="">తీర్చిదిద్దినట్టున్న కనుబొమలతో</span><br /><span class="">బంగారు కలలతో</span><br /><span class="">భవిష్యత్తులోకి </span><br /><span class="">ఆశగా తొంగిచూస్తూ !</span><br /><span class=""></span><br /><span class="">ఇప్పుడు నా శరీరం </span><br />వడలిపోతున్నది<br /><span class="">కాని నా మనసు మాత్రం</span><br /><span class="">నవనవంగా నిత్యనూతనంగా</span><br /><span class="">ఆఖరి క్షణాల దాకా అంతే !</span><br /><span class=""></span><br /><span class=""></span> - <span style="font-size:180%;">ఏ.సూర్య ప్రకాశ్.<br /></span><span class=""></span><br /><span class=""></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8004913201514389653-7454642177311478629?l=mandahaasam.blogspot.com' alt='' /></div>A. Surya Prakashhttp://www.blogger.com/profile/00860219627930941347noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8004913201514389653.post-70756567593456329412008-07-28T16:42:00.000-07:002008-07-28T18:00:12.881-07:00వేగం చురుకుదనం<br />ప్రాప్త కాలజ్ఞత<br /><span class="">సకాల కదలిక</span><br /><span class="">గోడమీది బల్లి</span><br /><span class="">పురుగుల<span class=""> కోసం </span></span><br /><span class="">బకధ్యానం </span><span class="">చేస్తున్నది </span><br /><span class=""></span><br /><span class="">గురి తప్పదు</span><br /><span class="">అది కదిలిందా</span><br /><span class="">పురుగు గుటకాయస్వాహా</span><br /><span class="">బల్లి నాలుకకు</span><br /><span class="">ఎదురు లేదు</span><br /><span class=""></span><br /><span class="">కడుపులోని నీరు</span><br />కదలకుండా<br /><span class="">అతి నింపాదిగా</span><br /><span class="">ఆత్రం </span>లేకుండా<br />కదిలిందా<br /><span class="">ఇక పురుగుకు</span><br /><span class="">భూకంపమే!</span><br /><span class=""></span><br /><span class="">లిజర్డ్ టంగ్ కు </span><br />అంటుకుందా ఇక<br /><span class="">పురుగు పని మటాష్</span><br /><span class="">బల్లి నోట్లో పురుగు!</span><br /><br /><span class=""><span style="font-size:180%;">- ఏ.సూర్య ప్రకాశ్.</span></span><br /><span class=""></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8004913201514389653-7075656759345632941?l=mandahaasam.blogspot.com' alt='' /></div>A. Surya Prakashhttp://www.blogger.com/profile/00860219627930941347noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8004913201514389653.post-60948480565704273282008-07-28T16:26:00.000-07:002008-07-28T18:04:20.585-07:00ఈ పోటీ ప్రపంచంలో<br />నోరు సూదిబెజ్జమంత ఉండొచ్చు<br />ఆశ ఆకాశమంత ఉండాలి!<br />నిత్య పోరాటం నీ జీవితం<br />నీవే గెలవాలి ప్రతి రొజూ<br />ఆలోచించు నమ్ము కలలు కను<br />సరికొత్తగా జీవించు<br />చర్య కు దిగు<br />కలలను నిజపరచుకో<br />సాహసించు<br />కొత్త దారులు తొక్కు<br />ఫలితం కోసం పని చెయ్<br />చిన్న పనినైనా సరే<br />గొప్ప ప్రేమతో త్రికరణ శుద్ధిగా చెయ్<br />నాణ్యతే నీ తిరుమంత్రం<br />పరిపూర్ణత కోసం తపించు<br />పనిని ప్రేమించు<br />నిన్ను నీవే మించు!<br />నిరంతరం విజయాలు సాధించడం<br />నీకు ఒక అలవాటుగా మారాలి<br /><span class="">జ్ఞానమే ప్రచండ శక్తి </span><br />జ్ఞానమే పెట్టుబడి<br />వాడే కొద్దీ పెరిగేది మేధ ఒక్కటే!<br />ఏకాగ్రతను ఎంచుకో<br />క్షణక్షణం ఎదుగు<br />నీ అభిప్రాయాలను కచ్చితంగా చెప్పు<br />పసిపిల్లల్లా అప్పుడప్పుడు<br />నిన్ను చూసి నువ్వే నవ్వుకో!<br />ఎప్పుడూ పురివిప్పిన నెమలిలా<br />నిత్యోల్లాసంగా ఉండు<br /><br />(ఆదివారం ఆంధ్రప్రభ నుంచి పునర్ముద్రితం)<br /><span style="font-size:180%;">-ఏ. సూర్య ప్రకాశ్.</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8004913201514389653-6094848056570427328?l=mandahaasam.blogspot.com' alt='' /></div>A. Surya Prakashhttp://www.blogger.com/profile/00860219627930941347noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-8004913201514389653.post-19391146950651175062008-07-25T09:27:00.000-07:002008-07-25T13:23:51.253-07:00<span class="">మధురమైన సంగీతంలా</span> ఉండాలి, అయ్యో! అప్పుడే అయిపోయిందా అన్నట్లున్న సి.నారాయణ రెడ్డి గారి ఉపన్యాసం లా ఉండాలి. చదువరినుండి తక్కువ సమయం తీసుకుని ఎక్కువ విషయాలు అందంగా రసనిష్యందంగా చెప్పగలవాడే ఉత్తమ బ్లాగరి. రాయకుండా ఉండగలిగితే బ్లాగు రాయకూడదు. రాయకుండా ఉండలేక రాసేదే బ్లాగు. చెప్పకుండా ఉండలేకపోవాలి! "కూకుండనీదురా కూసింతసేపు" అన్నట్లు రాయమని విషయం మనను తరుముతుండాలి, 'రాస్తావా చస్తావా' అన్నట్లు విషయం మారాము చేయాలి. బెచయిన్ బెచయిన్ గా ఉండాలి. కృత్యాద్యవస్థ అనుభవించాలి. రాసిన దాన్ని మళ్ళీ చదువుకొని ఎడిట్ చేసుకోవాలి. పూర్తిగా టైప్ చశాక కూడా ఒకసారి మళ్ళీ చూసుకొని ఎక్కడైనా అవాకులు, చెవాకులు ఉంటే తీసెయ్యాలి. ముళ్ళపూడి వెంకటరమణ గారి పరిబాషలో చెప్పాలంటే 'చేత్తేర్ <span class="">చెదారేర్' తొలగించాలి . </span>బ్లాగును మెరుగు పెట్టుకోవాలి, తళ తళ మెరిసేదాకా పాలిష్ చెయ్యాలి. మంచి బ్లాగు 250పదాలకు మించకూడదంటారు బ్లాగుపండితులు. ఉత్సాహంతో, ఉద్వేగంతో రాయాలి. పాషన్ ఉట్టి పడాలి, నమ్మనిది రాయకూడదు. తన అనుభవానికి రానిది రాయకూడదు. విషయం మనసులో బాగా వేగాలి. అప్పుడే బ్లాగుకు రుచి, రంగు, వాసన ఏర్పడతాయి. మీ బ్లాగుకు మీరే ఎడిటర్. సెన్సార్ వారు కత్తెరలు పట్టుకొని సిద్ధంగా కూర్చున్నట్లు అనవసరంగా ఒక్క మాట పడినా దానిని నిర్దాక్షిణ్యంగా కత్తిరించెయ్యాలి.<br /><span class="">ఏర్చి కూర్చి మార్చి ఒకటికి రెండు సార్లు సరిచూసుకొని, కొత్తలో పలు జాగ్రత్తలు తీసుకోవాలి బాగా చెయ్యితిరిగిన తర్వాత ఒకే సారి కంప్యూటర్ మీద రాసెయ్యవచ్చు ఎక్కువ బ్లాగులు రాయడానికి తొందరపడి ఏదో ఒకటి రాసెయ్యకూడదు బ్లాగు ప్రారంభం చాలా ఆసక్తిదాయకంగా ఉండాలి, పట్టి చదివించగాలగాలి. 'కూడలి లోనో 'జల్లెడ' లో నో మొదటి ఐదు పంక్తులు చదివి ఆసక్తి, ఉత్సుకత రేకేత్తించకుంటే ఆ </span><span class=""><span class=""> బ్లాగును</span> క్లిక్ చేసి చదవనే చదవడు పాఠకుడు. బ్లాగు విమాన ప్రయాణంలా ఉండాలి. టే కాఫ్ చేసి విమానం నేలనువదలి గాలిలో పైకెగరడం చాలా ముఖ్యం. పైకి ఎగిరాక ఎంత ఎత్తుకైనా పోవచ్చు. మేఘాలు దాటి పోవచ్చు. కాని విమానం ఎంత ఎత్తులకు ఎదిగినా మళ్ళీ నేల మీద మెలమెల్లగా వాలవలసిందే, నేలమీద పాకవలసిందే. బ్లాగు ఆరంభం, ఎత్తులకు ఎగరడం, మళ్ళీ జాగ్రత్తగా నేల పైకి దింపడం బ్లాగరుకు బాగా చేతకావాలి .</span><br /><span class="">బ్లాగులో ఏం చెబుతున్నారు, ఎలా చెబుతున్నారు అనేది ముఖ్యం. ఏం చెబుతున్నాడనేది విషయానికి సంబంధించింది. ఎలా చెబుతున్నాడనేది శైలి కి సంబంధించింది. బ్లాగరుకు శిల్పం అనేది ఐడెంటిటి కార్డు వంటిది. </span><br /><span class="">బ్లాగు నాలుగు పంక్తులు చదవగానే అది ఎవరు రాసారో చెప్పగలగాలి. శైలి బ్లాగరును పట్టి ఇస్తుంది. ఎన్ని కలం పేర్లు పెట్టుకున్నా బ్లాగు రచయితను పట్టి ఇస్తుంది.</span><br /><span class="">ప్రతి రొజూ బ్లాగు రాయండి. దైనందిన కార్యక్రమంలో బ్లాగు రాయడం కూడా ఒకటి చేసుకోండి. మీ బ్లాగుకు చదువరులు ప్రతిరోజు మళ్ళీ మళ్ళీ వచ్చేటట్లు గా చూసుకోండి . </span><br /><span class="">మీ గురించి రాసేటప్పుడు విస్పష్టంగా రాసుకోండి. కొత్తలో మీ గురించి, మీ బ్లాగు గురించి చదువరికి పరిచయం చేసేది అదే. మీ రుచులు, అభిరుచులు, ఇష్టాలు, అభిప్రాయాలు, మీకు నచ్చిన రచయితలు బాగా ఆలోచించి రాయండి. పూరించకుండా బ్లాంకుగా వదిలేయకండి. </span><br /><span class="">మీ పాఠకులను గౌరవించండి. మీ రచన గురించి ఏవైనా అనుమానాలు వ్యక్తం చేసినట్లైతే వెంటనే సమాధానమివ్వండి. కొన్ని సందర్బాలలో మీ బ్లాగుకంటే, దానికి వచ్చిన ప్రతిస్పందన మరింత రంజుగా, మజాగా ఉండొచ్చు. పాఠకుల జ్ఞానాన్ని , మేధస్సును తక్కువగా అంచనావేసే పొరపాటు ఎప్పుడూ చెయ్యొద్దు. అప్పుడప్పుడు వారి బ్లాగులోకి వెళ్ళి మీ వ్యాఖ్యలను వదలడం మరవకండి. మీ బ్లాగులో వ్యఖ్యానిస్తున్న వారి జాబితాను రూపొందించుకోండి, వారితో 'టచ్' లో ఉండండి.</span><br /><span class="">బ్లాగతగిన విషయాలు, బ్లాగకూడని విషయాలు గుర్తించండి. వ్యక్తుల వ్యక్తిగత, ప్రైవేట్ విషయాలు, వారికి ఇబ్బంది కలిగించే విషయాలు బ్లాగకండి .</span><br /><span class="">కులాలను రెచ్చగొట్టే , జాతులను రెచ్చగొట్టే, టెర్రరిజానికి పురికొలిపే రచనలు చేయకండి. </span><br /><span class="">"తేలు మంత్రమే రాదుకాని పాము పుట్టలో చేయి" పెట్టినట్లు జనాలకు ఔషదాలు సూచిస్తూ పోకండి మిడి మిడి జ్ఞానం అప్పుడప్పుడు ప్రాణాంతకంగా కూడా పరిణమించవచ్చు . అనవసరంగా మీ ప్రాణం మీదకి తెచ్చుకోకండి.</span><br /><span class="">వారాంతంలో రికామిగా ఉండి ఎక్కువ బ్లాగులు చదువుతారనుకుంటాను. ఏ సమయం లో ఎక్కువ చదువుతారు ?? మీ అనుభావమేమి? అభిప్రాయమేమి? </span><br /><span class="">అమ్మ బాబోయ్! 150పదాలు ఎప్పుడో దాటి నా ఈ బ్లాగు కొండవీటి చాన్తాదయిపూతున్నట్లుంది కనుక ఇక సెలవు.</span><br /><br /> - <span style="font-size:180%;">ఏ. సూర్య ప్రకాశ్.</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8004913201514389653-1939114695065117506?l=mandahaasam.blogspot.com' alt='' /></div>A. Surya Prakashhttp://www.blogger.com/profile/00860219627930941347noreply@blogger.com14tag:blogger.com,1999:blog-8004913201514389653.post-9333109099022688712008-07-22T10:02:00.000-07:002008-07-22T14:03:06.721-07:00"నేను 20ఏళ్ళు రచయితను 55ఏళ్ళు గాడిదను" <span class="">అన్నాడొకసారి మార్క్ ట్వెయిన్ . "</span>పుస్తకాలు రాయడం, పత్రికలకు రాయడం నాకొక పని కాదు -ఆట. నేను చాలా ఆనందించాను. రచన చేయడం బిల్లిఅర్డ్స్ ఆడటం లాంటి ఆట అని కూడా అన్నాడు.<br />అమెరికా లో 78మంది హ్యుమరిస్టులుండేవాళ్ళు. కాని సాహిత్యం లో మిగలకుండా వారంతా కాలగర్భంలో కలసిపోయారు. వట్టి హ్యుమరిస్టులు కాలాన్ని ఎదిరించి నిలవలేరు. హాస్యం అనేది ఒక పరిమళం. ఒక అలంకారం. హాస్యం లో అంతర్లీనంగా బోధన, మార్గదర్శకత్వం, సందేశం ఉండాలి. మార్క్ హాస్యం కోసమనే రచనలు చేయలేదు. అతనేదైనా అంటున్నప్పుడు హాస్యం తనంతట తాను అలవోకగా సహజంగా చోటు చేసుకునేది. కృత్రిమంగా తెచ్చి పెట్టు కున్నట్లు రాస్తే అది హాస్యం కాదు.<br />"టామ్ సాయర్, హకల్ బెరీ ఫిన్, రాజూ పేదా" ప్రపంచమంతా చదివి వె నోళ్ళ కీర్తిస్తున్న గ్రంధాలు. అవి నిజంగా క్లాసిక్స్.<br /><span class="">"జనాలు చదవకుండా మెచ్చుకునే గ్రంధం క్లాసిక్" అన్నాడొకనాడు మార్క్. కాని ఆయన వేసిన సెటైర్ ఆయన గ్రంధాలకి అన్వయించదు.</span><br /><span class="">ఎల్లప్పుడూ నాలుగైదు గ్రంధాలు రచన స్ధాయిలో ఆయనవద్ద ఉండేవి. ముందుగా ఏవి పూర్తవుతాయో చెప్పలేక పోయేవాడు.ప్రతి ఎండా కాలంలో ఒకటి రెండు పుస్తకాలు పూర్తయ్యేవి. వాటికవి సహజంగా సంతృప్తి కరంగా పూర్తయ్యేదాకా ఓపికగా ఆగేవాడు కాని డబ్బుకోసం కక్కుర్తిపడి ఆదరాబాదరాగా పూర్తి చేసేవాడు కాడు. ఒక్కొక్క పుస్తకం పూర్తి కావడానికి ఏడు సంవత్సరాలు కూడా <span class="">పట్టేవి. టామ్ </span>సాయర్, రాజూ పేదా (ప్రిన్స్ ఆండ్ ది పాపర్) పూర్తి చేయడానికి రెండు మూడేళ్ళు పట్టింది. "ఓల్డ్ టయిమ్స్ ఆన్ ది మిసిసిపి" పూర్తవడానికి ఎనిమిదేళ్ళు తీసుకుంది. పూర్తికాల రచయితగా ఉండి 21సంవత్సరాలలో 11పుస్తకాలను మాత్రమే ప్రచురించగాలిగాడు. సిరాతడికూడా ఆరకుండా పుస్తకాలను అచ్చొత్తించడం అతనికి గిట్టేది కాదు, చాలా నింపాదిగా పుస్తకాలు వేసేవాడు. రాయాలనే తపన తన లోలోపల్నుంచి తన్నుకొస్తే కాని కలం పట్టేవాడుకాదు.</span><br /><span class="">నిరంతరం చదువరులను ఆహ్లాదపరచాలని చూచేవాడు. తన రచనల ప్రూఫ్ లను తానే విసుక్కుంటూ దిద్దుకునేవాడు. </span><br /><span class="">"నా పుస్తకాలు మంచి నీళ్ళు గొప్ప జీనియస్ ల పుస్తకాలు వైన్ అయితే ప్రతి ఒక్కరూ మంచి నీళ్ళు తప్పక తాగుతారు " అనే వాడు మార్క్ ట్వెయిన్.</span><br /><span class="">1874లో చార్లెస్ డడ్లే వార్నర్ తో కలసి "గిల్దేడ్ ఏజ్" అనే గ్రంధం రాశాడు. దాని ద్వారా ఇరువురూ చేరి 18వేల డాలర్లు పొందారు. అయితే దానిని పుస్తకాల షాపుల్లో పెట్టి అమ్మలేదు. ప్రచురణ పూర్వ విరాళాలు ముందుగా అందించినవారికే అమ్మారు. అది ఒకే నెలలో మూడు ఎడిషన్లు ముద్రించబడింది. 1874సంవత్సరాంతం వరకు 58వేల ప్రతులు అమ్ముడు పోయింది.</span><br /><span class="">"ది అడ్వెంచర్స్ ఆఫ్ టామ్ సాయర్" 1876లో డిసెంబర్ లో 5వేల ప్రతులను ముద్రించారు. 1904వరకు ఆ పుస్తకం రెండు మిలియన్ల ప్రతులు వేడి వేడి పకోడీల్లా అమ్ముడుపోయాయి. దానిని పిల్లలే కాదు, పిల్లల తో పాటు పెద్దలూ పదే పదే చదివి ఆనందించారు. నేను కూడా చిన్నప్పుడు ఆ పుస్తకమన్నా, హకల్ బెరీ ఫిన్ అన్నా చెవి కోసుకొనే వాడిని. </span><br /><span class="">తన పుస్తకాలను టైప్ రైటర్ మీద తానే స్వయంగా టైప్ చేసుకొనేవాడు. ప్రపంచం లో సాహిత్య సృజన కోసం టైప్ రైటర్ ను ఉపయోగించిన ప్రధముడుగా తనను తాను అభివర్నించు కునేవాడు.</span><br /><span class="">1875జనవరి నుంచి జులై దాకా అతని "ఓల్డ్ టైమ్స్ ఇన్ మిసిసిపి " ఒక పత్రిక లో సీరియల్ గా వచ్చింది. సీరియల్ పూర్తవగానే మార్క్ కు తెలియకుండానే దాని పైరేటెడ్ ఎడిషన్ కెనడాలో అచ్చువేసి అమ్ముకున్నారు !</span><br /><span class="">"అడ్వెంచర్స్ ఆఫ్ హకల్ బెరీ ఫిన్ " ఇంకా పూర్తిగా ముద్రించబడకుండానే 40వేల ప్రతులకు అడ్వాన్స్ ఆర్డర్స్ వచ్చాయి ! అంత వరకు ఏ పుస్తకానికీ లేని విధంగా ఆ పుస్తకానికి ముందస్తు ప్రచారం లభించింది , లాభించింది.</span><br /><span class="">మార్క్ ట్వెయిన్ జీవితం లో 1880-1885చాలా ఆనందకరమైన, ప్రోత్సాహకరమైన ఐదు సంవత్సరాలు. ఎందుకంటే హకల్ బెరీ ఫిన్ , ది ప్రిన్స్ అండ్ ది పాపర్, లైఫ్ ఆన్ ది మిసిసిపి వెలువడి విజయ ఢంకా మోగించాయి.</span><br /><span class="">మార్క్ కు నాటకరంగం మొదటినుంచి ప్రియమైనదే. "ది గిల్డెడ్ ఏజ్ " ను ఒక నెల రోజులు దీక్షగా కూర్చొని నాటకంగా మలచాడు. హండ్రెడ్ థవుజండ్ డాలర్స్ వసూలు చేసిందీ నాటకం! </span><br /><span class="">1876లో బ్రెట్ హార్టే మార్క్ తో కలసి నాటకం రాద్దామని ఉత్సాహం తో ముందుకు వచ్చాడు. అందుకు మార్క్ కూడా ఒప్పుకున్నాడు అలా ఇరువురూ కలసి "ఆహ్ సిన్ " అనే కామెడీని సృష్టించారు. </span><br /><span class="">ఆ తర్వాత మార్క్ "సైమన్ వీలర్ , ది అమెచూర్ డిటెక్టివ్ అనే నాటకం రాశాడు కాని అది అంతగా అనుకున్నంతగా క్లిక్ కాలేదు. </span><br /><span class="">అదే సంవత్సరం, 1883లోనే మార్క్ "ది ప్రిన్స్ అండ్ ది పాపర్ ", "టామ్ సాయర్" లను నాటకీకరించాడు కాని ఆ నాటకీకరణ నప్పలేదు. మార్క్ ఇతివృత్తాలను తీసుకొని ఇతర నాటకకర్తలు విజయవంతమయ్యారు కాని మార్క్ స్వయంగా అందుకు నడుము కట్టి కూడా సఫలుడు కాలేకపోయాడు.</span><br /><span class="">ఏది ఏమైనా మార్క్ ట్వెయిన్ పుస్తకం విడుదలై వస్తుందంటే చాలు, ముందుగానే ప్రచురణ పూర్వ విరాళాల రూపం లో కనక వర్షం కురిసేది. మరి ప్రచురణ కర్త ఎవరు? మార్క్ ట్వెయినే. కనుక మార్క్ రచయితగా విజయుడు, ప్రచురణకర్తగా కూడా విజయుడు మార్క్ పేరు విజయానికి మరో పేరు! విజయ ధ్వజం !!</span><br /><span class="">న్యూ యార్క్ దిన పత్రికలకు మార్క్ ను సంప్రదించకుండా పూట గడిచేది కాదు. వారికి ప్రతీ విషయం పై మార్క్ అభిప్రాయాలు కావాలి. అది కూడా ఎలా ? బాగా హైలైట్ చేసి మరీ ప్రకటించేవారు. మార్క్ ఇంటర్వ్యూ ల కోసం పాత్రికేయులు క్యూ కట్టే వారు. వందలాది ఇంటర్వ్యూ లిచ్చేవాడు మార్క్. అతనోక్కటి చెబితే వారోకటి రాసేవారు. చిలవలు పలవలు సృష్టించేవారు. అతను పాత్రికేయులతో ఏదైనా సరదాగా జోక్ చేసినా సరే మరు రోజు అది తాటికాయంత అక్షరాలలో దిన పత్రికలలో ప్రత్యక్షమయ్యేది . ప్రఖ్యాతి వచ్చినందున వచ్చే అనర్దాలలో ఇదొకటి!</span><br /><span class="">మార్క్ ట్వెయిన్ గొప్ప హ్యుమరిస్ట్. ఆయన మాటల్లో హాస్యం తోణికిసలాడేది. మార్క్ ట్వెయిన్ ఎక్కడో ఒక చోట హాస్యం చోటు చేసుకోకుండా ఒక్క వాక్యం కూడా రాయలేక పోయేవాడు.</span><br /><span class="">ఆ రోజుల్లో సాహిత్య తస్కరులు ఎల్లెడలా ఉండేవారు. ప్రెస్సు లో ప్రూఫ్ షీట్లు దొంగిలించి తమ స్వంతదిగా చెలామణీ చేసుకునే వారు. వారినుంచి తన రచనను కాపాడుకోవడంలో మార్క్ చాలా జాగ్రత్తలు తీసుకునేవాడు. లిఖిత ప్రతులు కాని, ప్రూఫులు కాని ఇతరుల చేతికి <span class="">చిక్కనిచ్చేవాడు కాదు </span>. </span><br /><span class=""></span><br /><span class="">హాస్యంగా మాట్లాడటం మార్క్ ద్వితీయ ప్రకృతి!</span><br /><span class=""></span><br /><span class="">-<span style="font-size:180%;"> ఏ సూర్య ప్రకాశ్</span></span><br /><span class=""></span><br /><span class=""></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8004913201514389653-933310909902268871?l=mandahaasam.blogspot.com' alt='' /></div>A. Surya Prakashhttp://www.blogger.com/profile/00860219627930941347noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-8004913201514389653.post-64364999536291206182008-07-21T12:44:00.000-07:002008-07-21T15:03:45.844-07:00<p>౩౦ నవంబర్ 1835 రోజున మిస్సోరి లోని ఫ్లోరిడా లోని మన్రో కౌంటీ లో రెండు గదుల అద్దె ఇంట్లో మార్క్ జన్మించాడు. నాలుగున్నర ఏండ్ల వయసులో పాఠశాలలో చేరాడు. చిన్నప్పుడు సర్కస్ చూసి విదూషకుడు కావాలనుకున్నాడు. చిన్నప్పుడు మార్క్ నాన్న వద్ద బానిసలుండేవారు కాని బానిసలను దుర్వినియోగం చేసేవారు కాదు. ఆ తర్వాత అమ్మేశారు. బానిసత్వం తప్పని చిన్నప్పుడు అతనికి అనిపించేది కాదు . చిన్న నాటి అతని పేరు సామ్యుల్ ఎల్ క్లిమెన్స్. తన 27వ ఏట మార్క్ ట్వెయిన్ అనే కలం పేరు ధరించాడు. అమెరికన్ జీవితం మార్క్ ట్వెయిన్ కు తెలిసినంత సన్నిహితంగా మరే రచయితకు తెలియదు.</p><p><span class="">ప్రింటర్ గా, రివెర్ పైలట్ గా, సైనికుడిగా, గని పని వాడు గా, విలేఖరి గా, సంపాదకుడుగా, ఉపన్యాసకుడుగా, ఇన్వెంటర్ గా, వ్యాపార వేత్త గా, ప్రయాణికుడి గా, ప్రచురణకర్త గా, రచయిత <span class="">గా మార్క్ ట్వెయిన్ </span>ఎన్నో అవతారాలెత్తాడు.</span></p><p><span class=""> 2ఫిబ్రవరి 1870రోజున తనకన్నా పదేళ్ళు చిన్నదైన లివి అని పిలువబడే ఒలీవియా ల్యాంగ్డన్ ను పెళ్లి చేసుకున్నాడు. పసితనం వదలని అమ్మాయిలా, పరిపూర్ణమైన స్త్రీ లా చివరిక్షణం వరకు లివి కనిపించేది మార్క్ కు.</span></p><p><span class="">ఆమె చాలా అందంగా ఉండేది కాని శారీరికంగా దుర్బలంగా ఉండేది. సంపూర్ణమైన సత్యం పరిపూర్ణమైన నిజాయితీ లివి లక్షణాలు. దాతృత్వం కనపరచేది మిత్రులైనా అపరిచితులైనా ఒకే తీరుగా. చాలా హుందా గా, దివ్యంగా ఉండేది. నిరంతరం ఆనందంగా ఉండి ఇతరులతో సంతోషంగా మాట్లాడేది. వాళ్ల పెళ్ళయ్యాక కూడా తొమ్మిదేళ్ళు బీదరికంలో కట కట లాడుతూ బతికినా భర్త మార్క్ కు ఆశావాదం, ధైర్యం నూరిపోసేది. ఎప్పుడూ ఒక పసిపాప లా హృదయపూర్వకంగా నవ్వులు చిలుకరిస్తూ కనిపించేది. ఆ నవ్వులు ఎదుటి వారి హృదయం లో సరిగమలు పలికించేవి. </span></p><p><span class="">మార్క్, లివి అనుకూల దాంపత్య ఫలితంగా క్లారా, జీన్, సుసి, జన్మించారు. ఈ ముగ్గురు ఆడపిల్లలకు రోల్ మోడల్ తండ్రి మార్క్ ట్వెయిన్ .</span></p><p><span class="">సుసి కైతే తండ్రంటే అమిత ఇష్టం. ఆమె తండ్రి జీవిత చరిత్ర రాయటం మొదలెట్టింది. అప్పుడు సుసి వయసు 13ఏళ్ళు తండ్రి వయసు 49ఏళ్ళు.</span></p><p><span class="">సుసి తన తండ్రి మార్క్ ను ఇలా వర్ణించింది "అందమైన గ్రే హెయిర్ , మరీ దట్టంగా వెంట్రుకలు ఉండేవి కావు. మరీ పొడువుగా లేని రోమన్ ముక్కు అతని అందాన్ని ఇనుమడింపజేస్తుంది. నీలికల్లు.......చిన్న మీసం......తల ఆకారం చాలా అందంగా ఉండేది. చాలా సుందరమైన ఫిగర్ అసాధారణంగా కనిపించే మనిషి. పళ్ళు మాత్రం అంత అసాధారణంగా ఉండేవి కావు కాని అతని ముఖ కవలిఖలు పరిపూర్ణంగా, ప్రస్ఫుటంగా ఉంటాయి అతని మేని ఛాయ తెలుపు. అతను చాలా మంచి మనిషే కాకుండా చాలా ఫన్నీ మనిషి . అతనికి చిరుకోపం ఉండేది. అసలు మా కుటుంబంలో అందరికీ కాస్త కోపం ఎక్కువే. కొంచెం పరధ్యానంగా కనిపిస్తాడు. మాకు కదిలించే కథలు చెబుతాడు. డాడీ కి బిల్లిఅర్డ్స్ ఆడటం ఇష్టం, ఎప్పుడూ పొగ తాగుతుంటాడు. ఒక రచయిత మేధస్సు కలిగి వున్నా కొన్ని కొన్ని సార్లు చిన్న చిన్న విషయాలు కూడా అర్ధం చేసుకోలేడు. పిల్లులంటే ఇష్టం ఒక పిల్లికి 'లేజి' అని పేరు పెట్టాడు. నేను తన జీవిత చరిత్ర రాస్తున్నట్లు డాడీ కి తెలుసు. చర్చ్ కి వెళ్ళడం డాడీ కి ఇష్టం లేదు. ఎందుకంటే అక్కడికి వెళ్తే మూగ ప్రేక్షకుడిలా వినాలి. డాడీ కి తాను మాట్లాడింది తాను వినడం ఇష్టం. ఇదొకసారి జోకు లాగా చెప్పాడు కాని నాకు మాత్రం అక్షరాలా నిజమే అనిపిస్తుంది. నాకు క్లారా కు గాడిద నెక్కి విహరించడమంటే ఇష్టం."</span></p><p><span class=""> ప్రతి శనివారం ఇంట్లో కుటుంబ నాటకాల ప్రదర్శన జరిగేది. పిల్లలు వాళ్ళకిష్టమైన నాటకాలలోని సీనులు కాని లేదా స్వయంగా రాసుకున్న నాటికలు కాని ప్రదర్శించేవారు. పనివాళ్ళు , చుట్టు పక్కల నివసించే ఇరుగుపొరుగు వాళ్ళు వీక్షించేవాళ్ళు. </span></p><p><span class=""> నిమోనియా, మీజల్స్ కలిసి జమిలి గా మార్క్ భార్య లివి ని ఒకేసారి ఢీకొన్నాయి. అది ఆదివారం రోజు తేది 5జూన్ 1904. మృతికి ఐదు నిమిషాల ముందు చావు తెలివి చూసి చక్కగా నర్స్ తో మాట్లాడింది లివి. అప్పుడు మార్క్ పక్క గదిలో పాటపాడుతున్నాడు. ఆ పాటను విని లివి ఆనందించింది కాని అప్పుడు ఆమె మృత్యువు ముఖం లో ఉందని ఎవ్వరికీ ఎంతమాత్రం అనుమానం రాలేదు. లివి చల్లగా మృత్యువుని చేరింది. 34సంవత్సరాల మార్క్ లివిల కాపురం ఇలా ముగిసింది. </span></p><p><span class="">1906లో న్యూ యార్క్ కు దగ్గరగా, నగర జీవితం తో విసుగెత్తి 200ఎకరాల స్థలం కొనుక్కొని మార్క్ ట్వెయిన్ అందులో పెద్ద భవంతి కట్టుకున్నాడు. ఎర్ర రంగుతో విశాలమైన బిలియర్డ్స్ గది తాను స్వయంగా సూచనలిచ్చి నిర్మించుకున్నాడు. తన జీవితంలోని చివరాఖరి రెండు సంవత్సరాలు ఆ భవంతి లోనే గడిపాడు.</span></p><p><span class=""> మార్క్ ట్వెయిన్ 70వ జన్మదినం జరుపుకొన్నాడు 200మంది రచయితల మద్య రంగరంగా వైబోగంగా .</span></p><p><span class="">మార్క్ ప్రియమైన కూతురు సుసి మృతి ఆశనిపాతం , బోల్ట్ ఫ్రం డి బ్లూ . సుసి మృతి తర్వాత మార్క్ ఆమె రాస్తున్న తన అసంపూర్ణ జీవిత చరిత్ర తాలూకు చిత్తు పుస్తకం చూసి కళ్ళ నీళ్లు పెట్టుకున్నాడు .</span></p><p>70<span class=""> ఏళ్ల , మార్క్ ఒక తమాషా చేసాడు. "హార్పర్స్ వీక్లీ " 15నవంబర్ 1902సంచికలో తాను బ్రతికుండగానే తనమృతి తర్వాత వచ్చే సంతాపసందేశాలను ముందుగానే తానే ఆహ్వానించాడు. ఎందుకంటే చచ్చిపోయిన వాడిపై వచ్చే సంతాప సందేశాలు చచ్చినవాడు చడువుకుంటాడా ఏమన్నానా !</span></p><p><span class=""> మార్క్ ట్వెయిన్ పత్రికాముఖంగా చేసిన విజ్ఞప్తి కి జవాబుగా పుంఖానుపుంఖంగా సంతాపసందేశాలు కుప్పలు తెప్పలుగా వచ్చిపడ్డాయి. అంతే కాదు, వచ్చినవాటిలో తనకు అత్యుత్తమంగా నచ్చిన దానికి తాను స్వయంగా లిఖించిన తన ముఖ చిత్రాన్ని బహూకరించాడు ! దట్ ఈజ్ మార్క్ ట్వెయిన్ !!</span></p><p><span class="">మార్క్ చివరి క్షణాలు:- మార్క్ చివరి రోజు మాట్లాడలేక రాసిచూపించాడు -"నాలో ఉన్నా ప్రతి బాధా ఎగ్జిబిషన్ పెట్టినట్లు అందరికీ కనిపించింది. నా నిద్ర నన్ను వదలిపెట్టేసి ఆర్మీ వారికి సరఫరా చేయడానికి వెళ్ళిపోయింది. మార్క్ ట్వెయిన్ కన్ను మూయడానికి ముందు రోజు రాత్రి ఆకాశం లో హెయిలో తోక చుక్క కనిపించింది. </span></p><p>21<span class=""> ఏప్రిల్ 1910గురువారం రోజున స్ట్రామ్ ఫీల్డ్ లో దీర్ఘ అనారోగ్యం తర్వాత ప్రశాంతంగా కన్ను మూశాడు, 74వ ఏట, అతని న్యూ ఇంగ్లాండ్ ఇంట్లో. </span></p><p><span class="">న్యూ యార్క్ లోని ఎల్మిరాలో అతని భార్య లివి, కూతురు సుసి ల సరసన మంటలకు ఆహుతి చేసారు. </span></p><p><span class="">మార్క్ చివరగా మాట్లాడిన మాటలు "నా కళ్ళజోడు ఇవ్వు". </span></p><p><span class=""></span> </p><p><span class="">మార్క్ సాహిత్యం గురించి మరో టపాలో వివరిస్తాను.</span></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8004913201514389653-6436499953629120618?l=mandahaasam.blogspot.com' alt='' /></div>A. Surya Prakashhttp://www.blogger.com/profile/00860219627930941347noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-8004913201514389653.post-16084451909518561532008-06-27T18:13:00.001-07:002008-06-27T18:13:33.291-07:00<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8004913201514389653-1608445190951856153?l=mandahaasam.blogspot.com' alt='' /></div>A. Surya Prakashhttp://www.blogger.com/profile/00860219627930941347noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8004913201514389653.post-18368550108144048392008-06-27T09:03:00.000-07:002008-06-27T12:30:01.512-07:00<span class="">భాను మూర్తి గారి బ్లాగు పేరు 'కవిత్వం'; భాను నిలువెల్లా కవిత్వం, ఎంటెక్ చేసి ఇంజనీరింగ్ కళాశాలలో ప్రొఫెసర్ ఐ కలల తీరం వెంబడి నడుస్తూ ఇంకా ఇప్పటికీ గుండెలో 'తడి' కోల్పోనివాడు, భావుకుడు, కవిత్వం లోతులు తెలిసినవాడు, కవిత్వం కోసం ఇరవైనాలుగు గంటలూ కలవరించి పలవరించేవాడు సృజనాత్మకత మూర్తీ భవించిన నిలువెత్తు సంతకం భాను, జీవితాన్ని దోసిళ్ళతో అమృత ధారలా ఆస్వాదించిన వాడు, మనుషులను నిండుగా ప్రేమించినవాడు భాను సున్నితపు సుతారపు సన్న పోగారుతనం తో వినూత్న పద బంధాలను మహా కవి అజంతాలా చెక్కుతాడు. కృష్ణశాస్త్రి తిలక్ పేరెత్తితే చాలు పరవశించిపోతాడు.</span><br /><span class="">భాను విద్యార్థి దశలో, స్నేహం, ప్రేమ అనుభవించి అనుభూతించి వినూత్నంగా, నిత్యనూతనంగా మంచితనం గురించి మనిషితనం గురించి చక్కగా పరమ చిక్కగా ఆర్ద్రంగా, రసార్ద్రంగా పదచిత్రాలను పోహణిస్తాడు.</span><br /><span class="">'బాటలు చీలే చోట " వీడ్కోలు కౌగిలిని విడిపించుకోలేక కలసి నడచిన అడుగుల్ని తలచుకుని కళ్ళు రెండు సముద్రాలు కాగా, ఒడ్డునున్న ఇసుకమీద ఒంటరితనం దీనంగా నిలబడుతుంది 'జ్ఞ్యాపకాలు' అనే 1984లో రాసిన కవితలో . పాటలూ జ్ఞ్యాపకాలూ చివరకు మిగిలేవి .</span><br /><span class="">1980లో రాసిన "ఎచటనో నీవు, నేనిచట" అనే కవితలో ఈ అవ్యక్త పరిమళపు జన్మ రహస్యం కోసం కవి తన మెదడు మొహంజదారోలో తవ్వకాలు సాగిస్తున్నాడు. హఠాత్తుగా కవి తలుపు తట్టిన అతి కొమళాంగుళులకోసం అంతుపట్టని కీకారణ్యాలు గాలిస్తున్నాడు, రక్కసి ముళ్ళ మధ్య రోజా కోసం గాలిస్తున్నాడు, శిల్పాలు చెక్కే చేతుల్ని శిలువ వేసే ఈ నేలలోఈ శిలను స్పృశించిన ఉలి కోసం వెతుకుతున్నాడు. వెర్రివాడైన తనను కలవరించే వ్యక్తి కోసం వెతుకుతున్నాడు ఊరేగించే శవం పైన విసిరేసే పైసలకోసం పరుగెత్తే పసిపిల్లల మూక అయిన ప్రపంచంలో వెతుకుతున్నాడు.</span><br /><span class=""> 1982 లో రాసిన "ఎక్కడున్నావు నా కలా" అనే కవితలో మబ్బుల్ని గుండెలమీదకు లాక్కుని పడుకునే కొండల్లాగా ఆమె జ్ఞ్యాపకాలను కప్పుకొని, చుట్టు ముట్టే నిరాశల చలిలో ఆమె స్మృత్యగ్ని కణాలు రగిల్చి వెచ్చదనాన్ని అనుభవిస్తూ పడుకుంటున్నాడు, ఉదయమయ్యే కొద్దీ ఒక్కోకలా వీడ్కోలు చెప్పి నిష్క్రమిస్తున్నది. ఆమె ఒక కలగా మిగిలింది.</span><br /><span class="">రంజని పోటీ లో బహుమతి పొందిన కవిత 1996లో(?) రాసిన "చెట్టూ మనిషి" లో బ్రతుకొక నిరంతర గ్రీష్మ మధ్యాహ్నమైన వాళ్ళనీ, కొడవళ్ళుగా <span class="">నాగళ్ళుగా మగ్గాలుగా </span>పగ్గాలుగా సుత్తులుగా సమ్మెటలుగా జీవితమొక అవిశ్రాంత శ్రమావరణమైన వాళ్ళనీ కొమ్మల స్నేహ హస్తాలతో పిలచి సేద తీర్చడం చెట్టులాగే మనిషికి చాతనవుతుంది పైపైకి పాకిపోయే తీగల్లాగా అలంకారానికి మాత్రమే పుష్పించటం అందరు మనుషులకీ చేతనవుతుంది.</span><br /><span class=""> "ఒక నిశబ్ద సముద్రం ఒడ్డున" కవిగారు అలా కూర్చొని ఉంటారు, గాలీ మాట్లాడదు, నేలా పలకదు, చెట్టూ కదలదు చిలుకా పాడదు ఓ ఘనీ భూత నిశ్శబ్ధం అతన్ని ఆవరించి <span class="">ఉంటుంది. కవిగారు </span>అప్పుడు ఊరవతల పాడుపడిన సత్రపు మొండి గోడలా ఉంటాడు కాలిపోయిన కలల వేడికి మాడిపోయిన దిగులు చూపులా ఉంటాడు. ఆమె జ్ఞ్యాపకం మెదడు మూలల్లో తళుక్కుమని మెరుస్తుంది. వానకు తడిసిన మట్టి <span class="">పరిమళంలోంచీ నేల </span>కవిపాటను ఎగరేస్తుంది. చిలుకల గుంపులన్నీ బారులు బారులుగా ఆకాశంలో కవి పాటను రాస్తూ పోతాయి. అప్పుడు కవి ఎలా ఉంటాడో తెలుసా ? కొండల్ని తోలుచుకొని దూకే ఉధృత జలపాతం లా ఉంటాడు, లక్ష నక్షత్రాలు పొదిగిన ఆకాశంలా ఉంటాడు, వేలవేల దీపాలు కట్టి వెలిగించిన తోరణంలా ఉంటాడు. సరిగ్గా అప్పుడే ఎవరో కవి భుజంపై చేయివేసినట్లు తోస్తుంది, వెనక్కి తిరిగి చూస్తే స్వచ్ఛంగా నవ్వుతూ దగ్గరిగా స్పృశిస్తూ అంతటా అన్నిటా తానే అయిన కవిగారి పాట . </span><br /><span class=""><span class=""> 1979లో రాసిన "స్మృతి" లో కవి జ్ఞ్యాపకాల పూల </span> పూలతోటలో ఆమె పరీమళపు దరహాసం మెత్తగా పుప్పొడిలా సుతారంగా జారుతున్నది. గుండెలోతుల్లో ఉండుండి వినిపించే ఆమె పాడిన పాట కవి కళ్ళ నుండి కన్నీరై ప్రవహిస్తున్నది. </span><br /><span class=""> 1981లో రాసిన "ఒక వెన్నెల రాత్రి" లో ఆకాశం పాల సముద్రంలా ఉంది, విచ్చుకున్న మల్లెపువ్వులా ఉంది, స్వచ్ఛమైన మనిషి మనసులా ఉంది పాలమీగడను పూలపరాగాన్నీ, మంచి గంధాన్నీ మల్లెపువ్వుల్ని, దారాలు దారాలుగా పేని ధరిత్రీ ఆకాశమూ కలసి ధవళ వస్త్రాన్ని నేస్తున్నాయి . పరిమళపు మత్తులా, కలవరపు కాంక్ష లా పాయలుపాయలుగా మోయలేని హాయిలా ఉన్న వెన్నెల అజ్ఞ్యాత స్వప్నాల్ని వెలిగిస్తున్నది. ఆ రాత్రే వెన్నెల మడుగులోకి దూకి చీకటి ఆత్మహత్య చేసుకుంది. వెన్నెలను ఎంత హాయిగా వర్ణించాడు భాను చివరలో కొసమెరుపుగా బహు చక్కని పదచిత్రం అయితే ఇందులో మరికొన్ని చరణాలు ఉన్నాయి "జననాంతర సౌహృదాల జ్ఞ్యాపకాలు జాజిపూలు, జలజలమని జారుతున్న జలపాతం వెన్నెల గగనం చుంబించాలని ఎగసి పడే కడలి గుండె, కదలాడే మధురోహుల కలగానం వెన్నెల " అని రాశారు బాష మారడంతో పాటు ఆ నాలుగు పంక్తులూ మాత్రా ఛందస్సులో నడుస్తాయి. అవి తప్ప మిగతా కవిత అంతా వచన కవిత్వమే కనుక సందర్భోచితంగా తోచక కవిత నుండి వదిలేశారు. వచన కవిత్వంలో మధ్యలో మాత్రా ఛందస్సు చరణాలు ఉంటే ఏం. అవి కూడా చేర్చి చదివి చూశాను, నాకైతే బాగానే అమరింది. అయినా కవి గారి నిర్ణయాన్ని మనం శిరసావహించాలి.</span><br /><span class="">"మౌనగానం" అనే కవిత లో ఆమె లేనప్పుడు ఆమెపై పాటలతో అతని గదంతా పులకరించిపోతుంది. కాని ఆమె ఎదుట నిలుచుని అతన్నో పాట పాడమంటే అతని గొంతు పెగలిరాదు కానీ అతని హృదయంలో ఎన్నెన్నో వీణలు పాటలు పాడతాయి. ఆమె హృదయం ఆ పాటలు వింటోందని నిర్మల తటాకాల్లాంటి ఆమె కళ్ళు అతని తో చెబుతాయి. ఈ విధంగా భాను క్రమక్రమంగా రిఫైన్చేసుకుంటూ , మెరుగుపరచుకుంటూ పరిపూర్ణత వైపు పయనిస్తున్నారు. </span><br /><span class=""> 1984లో రాసిన "కలల జలతారు కళ్ళను కప్పిన కాలేజీ రోజుల్లో" అనే కవిత బరువులు బాధ్యతలు తెలియని కళాశాల బంగారురోజుల్లో అనుభవించిన జీవితాన్ని తిరిగి గుర్తుకు తెచ్చుకుంటూ భాను రాసిన కవిత లేళ్ళలాంటి సెలయేళ్ళలాంటి నడుములు నడకలు, ఘల్లుమని గజ్జెలు ఝల్లుమని గుండెలు, కనులలోంచి కలల వర్షాలు, నిప్పులాంటి యవ్వనం గుప్పుమన్న క్షణాలు, తనువు జ్వలించిన తన్మయాలు. ఆనాటి పురాస్మృతులను కావ్యీకరించారు.</span><br /><span class="">నాకు నేను నాకై నేను రాసుకున్న లేఖ 'అవీ - ఇవీ' అనే శీర్షికలో తనకు తాను రాసుకున్న లేఖ లో నిదురలో నవ్వే పసిపాప పెదవులపై తొణికిసలాడే అమాయకత్వాన్ని, మంచు తుంపర్ల వెనక మెల్లగా కళ్ళు విప్పే మల్లెపూలని కవిగారు ప్రేమిస్తారు. అర్ధ రాత్రి ఆకాశంలో నక్షత్రాలు మాట్లాడుకునే రహస్యాల్ని కవిగారు శోధిస్తారు. జీవితాన్ని అతను దోసిళ్ళతో అమృతధారలా ఆస్వాదిస్తారు. అవును కవిగారు మనుషుల్ని <span class="">ప్రేమిస్తారు. ఈటపా </span>22అక్టోబర్ 2007రోజున పోస్టు చేశారు. ఆ తర్వాత ఘనీభూత నిశబ్దం వహించారు. భాను మూర్తి గారి నుంచి పాఠకులు చాలా ఆశిస్తున్నారు మళ్ళీ వారు విరివిగా కవిత్వం రాయాలని కోరుకుంటున్నారు.</span><br /><span class="">ఇంగ్లీషు మాటలు కాలేజీ బదులుగా కళాశాల వయొలిన్ బదులుగా వాయులీనం మేజిక్ కార్పెట్ కు బదులుగా గారడీ తివాచీ అనే తెలుగు మాటలు వాడవచ్చుగా, ఇదొక సలహా మాత్రమే. దీనిని పాటించడం, పాటించక పోవడం కవిగారి ఇష్టం.</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8004913201514389653-1836855010814404839?l=mandahaasam.blogspot.com' alt='' /></div>A. Surya Prakashhttp://www.blogger.com/profile/00860219627930941347noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-8004913201514389653.post-49434599348406497412008-06-20T20:28:00.000-07:002008-06-20T20:44:30.330-07:00<p><span style="font-size:130%;color:#990000;">నా ప్రియమైన పాత గ్రామం </span></p><p><span style="font-size:130%;"><span style="color:#990000;">నేను విడిచి వెళ్ళినప్పుడు ఎలా ఉందో </span></span></p><p><span style="font-size:130%;"><span style="color:#990000;">అచ్చు ఇంకా అలాగే ఉంది ! </span></span></p><p><span style="font-size:130%;"><span style="color:#990000;">సూర్యోదయాలు సూర్యాస్తమయాలు మారలేదు </span></span></p><p><span style="font-size:130%;"><span style="color:#990000;">బాల్య స్వప్నాలన్నీ మళ్ళీ సాకారం చెంది </span></span></p><p><span style="font-size:130%;"><span style="color:#990000;">వరుసగా ఒకదాని ప్రక్కన ఒకటి నిలిచి </span></span></p><p><span style="font-size:130%;"><span style="color:#990000;">నన్ను మురిపెంగా పిలిచినట్లనిపించింది </span></span></p><p><span style="font-size:130%;"><span style="color:#990000;">నా కళ్ళను సాదరంగా నిమిరినట్లనిపించింది </span></span></p><p><span style="font-size:130%;"><span style="color:#990000;">చెట్టూ చేమా వాగూ వంకా </span></span></p><p><span style="font-size:130%;"><span style="color:#990000;">ఊరూ వాడా నా చెవుల్లో గుసగుసలాడి </span></span></p><p><span style="font-size:130%;"><span style="color:#990000;">నాకు కితకితలు పెడుతున్నట్లనిపించింది </span></span></p><p><span style="font-size:130%;"><span style="color:#990000;">ప్రతి వీధీ ఒక వీధిగాయకుడై </span></span></p><p><span style="font-size:130%;"><span style="color:#990000;">పురాస్మృతులు వినిపిస్తున్నట్లుంది </span></span></p><p><span style="font-size:130%;"><span style="color:#990000;">ఊరు మొగలో కోవెల </span></span></p><p><span style="font-size:130%;"><span style="color:#990000;">స్వాగత గీతం పాడింది </span></span></p><p><span style="font-size:130%;"><span style="color:#990000;">తొలివలపుల స్వీట్ నథింగ్స్ </span></span></p><p><span style="font-size:130%;"><span style="color:#990000;">ఇంకా ఇప్పటికీ వీనుల్లో గుసగుసలాడుతూనే ఉన్నాయి </span></span></p><p><span style="font-size:130%;"><span style="color:#990000;">గులాబీలు ఎర్రనవ్వుల నొలకబోస్తున్నాయి </span></span></p><p><span style="font-size:130%;"><span style="color:#990000;">మల్లెలు పరిమళాలను తోటంతా గుబాళిస్తున్నాయి </span></span></p><p><span style="font-size:130%;"><span style="color:#990000;">తొలి కోడి కూసి నిద్రలేపుతున్నది </span></span></p><p><span style="font-size:130%;"><span style="color:#990000;">కాకి గోలగా అరచి చుట్టాలను రప్పిస్తున్నది </span></span></p><p><span style="font-size:130%;"><span style="color:#990000;">కోకిల పాటలోని మాధుర్యం ఏమాత్రం తగ్గలేదు </span></span></p><p><span style="font-size:130%;"><span style="color:#990000;">నా చిన్ననాటి కలలన్నీ మళ్ళీ నన్ను చేరుకున్నాయి </span></span></p><p><span style="font-size:130%;"><span style="color:#990000;">ఎంకిపాటులోని బరువు మళ్ళీ నా మాటకి తిరిగివచ్చింది </span></span></p><p><span style="font-size:130%;"><span style="color:#990000;">నేను ఈతలు నేర్చిన చెరువు మళ్ళీ నన్ను </span></span></p><p><span style="font-size:130%;"><span style="color:#990000;">తన అక్కున చేర్చుకుంది </span></span></p><p><span style="font-size:130%;"><span style="color:#990000;">చెట్లగాలి చేసేగారడి మళ్ళీ నన్ను అలరించింది </span></span></p><p><span style="font-size:130%;"><span style="color:#990000;">శ్మశానంలో సమాధులైన మా పూర్వీకులందరూ </span></span></p><p><span style="font-size:130%;"><span style="color:#990000;">మళ్ళీ నన్ను ఆర్ద్రంగా పలకరించారు </span></span></p><p><span style="font-size:130%;"><span style="color:#990000;">సమాధుల చుట్టూ పచ్చని ప్రకృతి పులకింపజేస్తున్నది </span></span></p><p><span style="font-size:130%;"><span style="color:#990000;">చిన్ననాటి స్నేహాలన్నీ మళ్ళీ తమ అందమైన పురులు విప్పాయి </span></span></p><p><span style="font-size:130%;"><span style="color:#990000;">బడిపిల్లవాడి మేధస్సులో అల్లుకున్న అందమైన గిజిగానిగూడు </span></span></p><p><span style="font-size:130%;"><span style="color:#990000;">పిల్లగాలికి అల్లనల్లన మళ్ళీ అటూ ఇటూ ఊగింది </span></span></p><p><span style="font-size:130%;"><span style="color:#990000;">నోరువిప్పి చెప్పుకోలేని విషయాలన్నీ మళ్ళీ </span></span></p><p><span style="font-size:130%;"><span style="color:#990000;">నిన్నమొన్న జరిగినట్లు క్రమంగా గుర్తుకొస్తున్నాయి </span></span></p><p><span style="font-size:130%;"><span style="color:#990000;">అలనాటి కలలన్నీ మళ్ళీ చిగురులు వేస్తున్నాయి </span></span></p><p><span style="font-size:130%;"><span style="color:#990000;">వీడకుండా చిరునవ్వు ముఖానికి అంటిపెట్టుకొని ఉంటున్నది </span></span></p><p><span style="font-size:130%;"><span style="color:#990000;">పొగమంచు నా కళ్ళను అలరిస్తున్నది </span></span></p><p><span style="font-size:130%;"><span style="color:#990000;">నాడు నాటిన మొక్కలన్నీ చెట్లై </span></span></p><p><span style="font-size:130%;"><span style="color:#990000;">పూలతో తలలూపుతున్నాయి </span></span></p><p><span style="font-size:130%;"><span style="color:#990000;">ఊసులు చెబుతూ సందులన్నీ వీనుల విందులు చేస్తున్నాయి </span></span></p><p><span style="font-size:130%;"><span style="color:#990000;">నేను పోగొట్టుకున్న బాల్యం మళ్ళీ నన్ను చేరి </span></span></p><p><span style="font-size:130%;"><span style="color:#990000;">కితకితలు పెడుతున్నది </span></span></p><p><span style="font-size:130%;color:#990000;"></span></p><p></p><p><span style="font-size:130%;color:#990000;"></span></p><p></p><p><span style="font-size:130%;color:#990000;"></span></p><p></p><p><span style="font-size:130%;color:#990000;"></span></p><p><span style="font-size:130%;"><span style="color:#990000;">నేను జుర్రుకున్న ఆనందమంతా జ్ఞాపకాలుగా మిగుల్చుకొని </span></span></p><p><span style="font-size:130%;color:#990000;">నేను పుట్టిన పల్లె పట్టును వదలి </span></p><p><span style="font-size:130%;"><span style="color:#990000;">మళ్ళీ నగరారణ్యంలోకి ప్రవేశిస్తున్నాను !</span></span></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8004913201514389653-4943459934840649741?l=mandahaasam.blogspot.com' alt='' /></div>A. Surya Prakashhttp://www.blogger.com/profile/00860219627930941347noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-8004913201514389653.post-37103431429016538962008-06-20T19:01:00.000-07:002008-06-20T19:20:27.340-07:00<span style="font-size:130%;"><span style="color:#006600;"><span class="">తారల తళుకులను ఆపేయండి</span><br />చంద్రుడిని హాట్ ప్యాక్ లో దాచేయండి<br />సూర్యుడిని తుంపి ఫ్రిజ్ లో చల్లబరచండి<br />సముద్రాల్ని చాపల్లా చుట్టేయండి<br />గాలిని గట్టిగా వీచొద్దని శాసించండి<br />అడవులను మరీ దట్టంగా పెరగనీయకండి<br />ఎప్పుడు పడితే అప్పుడు వాన కురవొద్దని<br /><span class="">ఫర్మానా జారీ చేయండి </span><br /><span class="">భావి ప్రపంచపౌరుడు పుట్టబోతున్నాడు</span><br /><span class="">ప్రకృతి శక్తుల నన్నిటినీ </span><br /><span class="">తన చెప్పుచేతల్లో పెట్టుకుంటాడు !</span></span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8004913201514389653-3710343142901653896?l=mandahaasam.blogspot.com' alt='' /></div>A. Surya Prakashhttp://www.blogger.com/profile/00860219627930941347noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8004913201514389653.post-13664004110770244092008-06-17T21:27:00.000-07:002008-06-17T22:11:27.497-07:00<span style="font-size:130%;"><span style="color:#000099;">బుద్ధ విగ్రహం సాక్షిగా </span><br /><span style="color:#000099;">జంటనగరాల ప్రజలకు </span><br /><span style="color:#000099;">ముష్కర ముఠాల జంట విస్ఫోటాలు</span><br /><span style="color:#000099;">పేలుళ్ళ సంస్కృతి పెద్ద ఎత్తున దిగుమతి </span><br /><span style="color:#000099;">గుండెలు దద్దరిల్లిన </span><br /><span style="color:#000099;">కోఠీ లుంబినీ పార్క్ </span><br /><span style="color:#000099;">ముచ్చట్లాడుతూ కేరింతలు కొడుతూ</span><br /><span style="color:#000099;">ఉపాహారాలు తింటూ తింటూ</span><br /><span style="color:#000099;">అమాంతం పేలిపోయి కకావికలై </span><br /><span style="color:#000099;">నెల రాలారు </span><br /><span style="color:#000099;">వక్కలు వక్కలై ఎగిరిపడిన తలలు</span><br /><span style="color:#000099;">ముక్కలు ముక్కలై ఛిద్రమైన శరీరభాగాలు</span><br /><span class=""></span><span style="color:#000099;">సామూహిక జనహననం మానవమారణ హోమం</span><br /><span style="color:#000099;">నరమేధం ఘోరకలి</span><br /><span style="color:#000099;">పేలుళ్ళకు మించిన వదంతుల పేలుళ్ళు</span><br /><span style="color:#000099;">వీకెండ్ మూడ్ లో హడావిడిగ ఉన్న</span><br /><span style="color:#000099;">రద్దీప్రాంతాల పై ఉగ్రవాదుల ఉక్కుపంజా</span><br /><span style="color:#000099;"><span class="">రాజధాని మాంసపు </span><span class="">ముద్దయింది </span></span><br /><span style="color:#000099;">నెత్తుటి మడుగయింది</span><br /><span style="color:#000099;">కన్నీటి వరదయింది </span><br /><span style="color:#000099;">విలవిలలు లబలబలు</span><br /><span style="color:#000099;">ఏడ్పులు ఆర్పులు</span><br /><span style="color:#000099;">నగ్నంగా అర్ధనగ్నంగా శవాలు </span><br /><span style="color:#000099;">వీడియో కెమెరాల కన్నులనుంచి</span><br /><span style="color:#000099;">ముందుగా శవాల మానాలు కాపాడాలి</span><br /><span style="color:#000099;">రోమ్ నగరం తగలబడుతుంటే</span><br /><span style="color:#000099;">సంతోషంగా ఫిడేలు వాయించే నీరోలు</span><br /><span style="color:#000099;">దొరికిందే సందనుకొని </span><br /><span style="color:#000099;">శవాల నగానట్రా </span><br /><span style="color:#000099;">డబ్బూదస్కం తస్కరించి </span><br /><span style="color:#000099;">మూటలు కట్టుకుంటున్న ఘరానాదొరలు</span><br /><span style="color:#000099;">దొరికితేనే దొంగలు </span><br /><span style="color:#000099;">హైదరాబ్లాస్ట్ !</span><br /><span style="color:#000099;">నాలుగు వందలేళ్ళ మహానగరంలో </span><br /><span style="color:#000099;">ఇంత భారీ విధ్వంసం ఇదే ప్రధమం </span><br /><span style="color:#000099;">ఇక ముందున్నది ముసళ్ళ పండుగ అని </span><br /><span style="color:#000099;">చెప్పక చెబుతున్న ఉగ్రవాదుల<span class=""> దుస్తంత్రం </span></span><br /><span style="color:#000099;">ఐబి ముందే హెచ్చరించినా </span><br /><span style="color:#000099;">చేతులు పూర్తిగా కాలిపోయాక </span><br /><span style="color:#000099;">అప్పుడు ఆకులు పట్టుకుంటున్న</span><br /><span style="color:#000099;">రాష్ట్ర ప్రభుత్వ వైనం !</span><br /><span style="color:#000099;">ఇది పూర్తిగా నిఘావైఫల్యమే !!</span><br /><br /><br /></span><span style="font-size:180%;"></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8004913201514389653-1366400411077024409?l=mandahaasam.blogspot.com' alt='' /></div>A. Surya Prakashhttp://www.blogger.com/profile/00860219627930941347noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-8004913201514389653.post-70308056329657837012008-06-17T20:32:00.000-07:002008-06-17T21:26:35.748-07:00నీవు బ్రతికి ఉన్నప్పుడు<br />నీతో మాట్లాడాలంటే<br />నా నాలుక అంగిట్లో<br />చిక్కడిపొయ్యేది<br /><span class="">గొంతు తడారిపోయేది</span><br /><span class="">ఇచ్ ఇచ్ అని వరుసగా </span><br /><span class="">తుమ్ములు వచ్చేవి </span><br /><span class="">గొంతు పెగిలేది కాదు </span><br /><span class="">భయం ముంచుకువచ్చేది </span><br /><span class="">తెల్లని పైజామా తెల్లని షర్టు తో </span><br /><span class="">ఎప్పుడూ పరిశుద్ధంగా </span><br />వెలిగిపోయేవాడివి<br /><span class="">ధగధగ మెరిసిపోయేవాడివి</span><br /><span class="">ఒక </span><span class="">బుధ్ధుడిలాగా </span><span class=""><span class=""> పవిత్రంగా </span> </span> కల్మషరహితంగా<br /><span class="">జీవించేవాడివి </span><br /><span class="">ఎంత కొడుకులమైనా కూతుళ్ళమైనా</span><br /><span class="">బుద్ధునితో మాట్లాడాలంటే </span><br /><span class="">ఎంత జ్ఞానం కావాలి</span><br /><span class="">ఎంత స్థిరచిత్తం కావాలి </span><br /><span class=""></span><br /><span class="">నాన్నా నీవు నిరంతరం </span><br /><span class="">ధూమకాష్టం వెలిగించే </span><br />బుద్ధుడివి!<br /><span class="">నీ చుట్టూ ఎంత వెలుగు</span><br /><span class="">కళ్ళు మిరుమిట్లు గొలిపేవి</span><br /><span class="">అంబరాన్ని అంటేటట్లుండేవాడివి</span><br /><span class="">నీతో మరుగుజ్జులు మాట్లాడే </span><br /><span class="">సాహసం చేయగలరా?</span><br /><span class="">మా పరిస్థితీ అంతే!</span><br /><span class="">ఆకాశమంత ఎత్తు </span><br /><span class="">ఎదిగిన వాడితో </span><br /><span class="">ఏం మాట్లాడతాం !</span><br /><span class="">అందుకే నీవు పోయాక </span><br /><span class="">ఇప్పుడు నీ ఫోటో తో </span><br /><span class="">ధైర్యంగా మనసు విప్పి </span><br /><span class="">మాట్లాడుతున్నాను!</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8004913201514389653-7030805632965783701?l=mandahaasam.blogspot.com' alt='' /></div>A. Surya Prakashhttp://www.blogger.com/profile/00860219627930941347noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-8004913201514389653.post-27585730558322375552008-06-13T13:34:00.000-07:002008-06-13T14:40:40.244-07:00<p>కొత్త రచయితలకు చెహోవ్ సలహా ఇచ్చాడు "ప్రతి రోజూ రాయండి" అని !<br />ఎలా అయితే ప్రతి రోజూ నిద్ర ఎలా అలవాటుగా వస్తున్నదో రచన కూడా అలా రావాలి. ఒక రచన మొదలు పెట్టేటప్పుడు అనుకున్న దానికన్నా ఖచ్చితంగా ఎక్కువ సమయం తీసుకుంటుంది.<br /> ఆరంభం పెద్ద అవస్థ. ఏదైనా రాద్దామన్నా అంత ఇష్టంగా అనిపించదు లోతుగా ఆలోచించడమంటే బద్ధకం. గోర్ విడల్ అన్నాడు -"నేనెప్పుడూ రాయడానికి బద్ధకించే వాడిని. ఒకసారి ప్రారంభించాక ఆపడానికి అయిష్టపడేవాడిని."<br /> రచనకు ఏకాంతం కావాలి. ఎంత రణగొణ ధ్వని లో కైనా ఎక్కడైనా సరే అంతర్ముఖులై రాయడం అలవరుచుకోవాలి. నాకు తెలిసిన ప్రతి రచయితా రచన గురించి మాట్లాడటానికి ఇష్టపడతాడు కాని కాగితం మీద కలం పెట్టడానికి తాత్సారం చేస్తాడు, వాయిదా వేస్తాడు, ఏండ్లూ పూండ్లూ గడచి పోతాయి కాని రాయనే రాయడు. మన రచయితలలో రాయని భాస్కరులే ఎక్కువ.<br /> కొంత సోషల్ లైఫ్ ను త్యాగం చేసైనా రాయాలి. రచయిత రాయడానికే కాదు ఆలోచించడానికి కూడా సమయం తీసుకుంటాడు. ప్రతి రోజూ మనసును తాజాగా, ఫ్రెష్ గా, నవనవంగా ఉంచుకోవాలి. నిజానికి ఏ రచయిత జీవితం తీసుకున్నా గడ్డుగానే ఉంటుంది. రచన ఎంత కష్టమైనా దానిని ఇష్టంగా మలచుకోవాలి. ప్రతి రచయితకూ రాయడంకంటే బాగా రాయబడిన మంచి పుస్తకాలు చదవటమే ఎక్కువ ఇష్టం !<br /> స్టార్టింగ్ ట్రబుల్ ను అధిగమించి రచన ప్రారంభిస్తే కాగితం మీద ఆశ్చర్యాలు, అద్భుతాలు<br />పుడతాయి. మనమే నమ్మలేము. "ఇది నేనే రాశానా " అని అప్పుడప్పుడు అనిపిస్తుంది. రచన చేశాక పెద్ద బరువు తీరిపోయి హాయిగా, థ్రిల్లింగ్ గా కొత్త లోకాలు జయించి నట్లనిపిస్తుంది . కొందరు తమ కిష్టమైన మంచి సంగీతం వింటూ రచన చేస్తారు. కారులో వెళ్తున్నా, రైలులో ప్రయానిస్తున్నా, విమానంలో ఎగురుతున్నా ఏదైనా భావం మానసాకాశంలో తటిల్లతలా తట్టితే వెంటనే రాసెయ్యాలి. లేకపోతే మరచిపోతాము. ఆ మెరుపు తీగెను కాగితం మీద శాశ్వతంగా ఖైదు చేయాలి. మనసుకు ఎక్కడైనా సరే ప్రేరణ కలగవచ్చు. మనసును ఎప్పుడూ ఆనందంగా, ఉత్సాహంగా, చరుకుగా ఉంచుకోవాలి. చలాకీగా తిరగాలి. చకచకా నడవాలి. ఎక్కడో ఒక ఆలోచన ఫ్లాష్ లా వెలుగుతుంది.<br /> మూడ్ ఉన్నప్పుడు రాయడం కాదు, రాస్తుంటే మూడ్ దానంతటదే ఒక పెను ఉప్పెనలా<br />రావాలి. కథ ఒక విత్తనం లా మొలకెత్తుతుంది . ముందు కథా భీజం చిన్నదిగా ఉండి క్రమక్రమంగా మనసులో<br />ఒక మర్రి చెట్టంత విస్తరిస్తుంది. మీ ఉత్సాహాన్ని, ఉద్వేగాన్ని విస్తరించండి.<br /> ఊహకు మొదట ముక్కు ముఖం లేకున్నా ఆనక అది ఆకాశమంత విచ్చుకుంటుంది.<br />కథ కు కళ్ళూ కాళ్ళూ చెవులు పుడతాయి. ఆలోచనకు స్పష్టత వస్తుంది. చిన్న ఆలోచన మనసు లోయల్లో<br />నినదించి నినదించి పెద్ద సాహిత్య విస్ఫోటానికి దారి తీస్తుంది.<br /> ఒకే సారి స్పూర్తి రాదు , ప్రేరణ ముక్కలు ముక్కలు గా వస్తుంది. యువ రచయితలకు<br />సూచనలు ఇస్తూ గాబ్రియాల్ గార్షియా మార్కేజ్ ఇలా అన్నాడు -"నీకు జరిగిందే రాసెయ్. నిజం చెప్పాలంటే<br />నా రచనలలో ఒక్క వాక్యంకూడా వాస్తవంగా జరిగినది లేదు " .<br /> రాయడమంటే తెలుసుకోవడమే. మీరు తెలుసుకున్నది, కనుక్కున్నది కాగితం మీద పెడతారు,<br />ఆవిష్కరిస్తారు, పునరావిష్కరిస్తారు. కవి గారి మనస్సు కలుక్కుమంటే, లోతుగా గాయపడితే ఆ గాయాలు గేయాలుగా కాగితం మీద పురుడు పోసుకుంటాయి. అందుకే ఆరుద్ర తన ఒక పుస్తకానికి "గాయాలూ-గేయాలూ " అని పేరు పెట్టాడు. అన్నట్లోక విషయం గుర్తుకొచ్చింది - నా చిన్నప్పుడు ఆంధ్ర సచిత్ర వార పత్రిక వారు "కాబోయే కథకులకు పనికోచ్చే చిట్కాలు" అనే చిరుపుస్తకం పత్రికలతోపాటు ఉచితంగా కానుకగా ఒకసారి అందచేసారు!<br /> కథలేక్కడ దొరుకుతాయి?"కథ కంచికి మనమింటికి" కథలు కంచి లో దొరుకుతాయా?<br />నేనిటీవల కంచికి వెళ్ళి నప్పుడు వాడవాడలా వెతికి చూశాను, ఎక్కడా ఒక్క కథా నాకు దొరకలేదు ! కంచిలో పట్టుచీరలు దొరుకుతాయి కాని కథలు దొరకవు !<br /> ప్లాట్ల కోసం పెద్దగా పాట్లు పడవలసిన అవసరం లేదు. కళ్ళంటూ ఉంటే చూసి, వాక్కుంటే రాసి కథలు గుచ్చవచ్చు. తరచి తరచి చూస్తే, నిత్య జీవితంలోనే, మీరున్న చోటే ఎన్నో కథల ప్లాట్లు దొరుకుతాయి, ఎందరో పాత్రలు మీ ముందే తచ్చాడుతుంటారు. వీరిని పట్టుకుని కాగితం మీద పెట్టడమే మీరు చేసే పని, చుట్తూ పరిశీలించండి .<br /> మీ చిన్ననాటి జ్ఞ్యాపకాలన్నీ కథలే. ఉన్నదున్నట్లు, జరిగింది జరిగినట్లు, చూసింది చూసినట్లు నిజాయితీగా చెప్పడం మొదలెట్టండి. మీ చిన్ననాటి కథలనే యావజ్జీవితమూ, జీవితాంతం వరకూ చిలవలు పలవలుగా, వైనవైనాలుగా చెప్పొచ్చు. ఈ జీవితపు గని తవ్వితీస్తే ఎంతో ముడి సరుకు కథలకు దొరుకుతుంది. పాత్రలు నడిపేదే కథ. మీ పాత్రలే మీ కథలు రాస్తాయి. ప్రారంభం లేదా ముగింపు కోసం చూడండి. కథ ఎలా ప్రారంభించాలో తెలిస్తే అదే ముగిస్తుంది. ముందుగా ముగింపు తోస్తే కథే అల్లుకుంటుంది. కేథరిన్ అనే పోర్టర్ అంది "ముగింపు తెలియకపోతే నేను కథే మొదలుపెట్టను. నా చివరి పంక్తులు, చివరి వాక్యాలు, చివరి పుట మొదట రాస్తాను. నేనెటు పోతున్నా నో నాకు తెలుస్తుంది. గమ్యం వైపు నేనిక కథ నడుపుతాను." ఇది ఇప్పటికే చాల పెరిగిపోయింది. ఇదొక అంతులేని కథ!</p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8004913201514389653-2758573055832237555?l=mandahaasam.blogspot.com' alt='' /></div>A. Surya Prakashhttp://www.blogger.com/profile/00860219627930941347noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-8004913201514389653.post-45541617734471956092008-06-13T10:51:00.000-07:002008-06-13T11:32:59.992-07:00<strong><span style="font-size:180%;"><span style="color:#660000;">దోఖా !</span></span></strong><br /><span style="color:#660000;">ఎండల ఎండుకుంట</span><br /><span style="color:#660000;">ఆనల నానుకుంట</span><br /><span style="color:#660000;">సలిల సచ్చుకుంట </span><br /><span style="color:#660000;">ఎంత పన్జేసినా</span><br /><span style="color:#660000;">ఇంటోల్లందర్కీ </span><br /><span style="color:#660000;">దినాన్కోపూట</span><br /><span style="color:#660000;">నాల్గు బుక్కలు</span><br /><span style="color:#660000;">నోట్లె పడతందుకు </span><br /><span style="color:#660000;">తాతలు దిగి అస్తున్నరు !</span><br /><span style="color:#660000;"></span><br /><span style="color:#660000;">నేను కూలి సేస్త </span><br /><span style="color:#660000;">నా ఆలి కూలి సేస్తది</span><br /><span style="color:#660000;">నా పోరగాండ్లు మెనత్ సేస్తరు</span><br /><span style="color:#660000;"><span class="">మా సెమ్ట కాలలు కడ్తది </span> </span><br /><span style="color:#660000;">గని మా కడ్పులు నిండయి </span><br /><span style="color:#660000;">గందుకే మా గుండెలు మండుతయి</span><br /><span style="color:#660000;">అంగడ్కి పోయి </span><br /><span style="color:#660000;">ఏది గొందమని సేయి పెట్టినా </span><br /><span style="color:#660000;">దర బగ్గుమంటది </span><br /><span style="color:#660000;">పుర్గు పట్టిన నూకల్దిని </span><br /><span style="color:#660000;">బతుక్కే పుర్గు పట్టింది !</span><br /><span style="color:#660000;"></span><br /><span style="color:#660000;">నిన్న గాక మొన్న </span><br /><span style="color:#660000;">పన్జేసి పన్జేసి </span><br /><span style="color:#660000;">జర సేపు ఓర పెట్టుకున్న </span><br /><span style="color:#660000;">సగం కాలిన బీడి తీసి </span><br /><span style="color:#660000;">ముట్టిచ్చిన్నో లేదో </span><br /><span style="color:#660000;">గుత్తేదారు గాడు </span><br /><span style="color:#660000;">గుండె మీద దన్నిండు </span><br /><span style="color:#660000;">గక్కడ గిప్పట్కీ</span><br /><span style="color:#660000;">కలుక్కుమంటది !</span><br /><span style="color:#660000;"></span><br /><span style="color:#660000;">ఉన్నోడనీ లేనోడనీ</span><br /><span style="color:#660000;">పరక్ లేకుంట జేస్తనని</span><br /><span style="color:#660000;">దోఖాబాజీ మాటల్జెప్పి </span><br /><span style="color:#660000;">గప్పుడు వోట్లు గుంజి </span><br /><span style="color:#660000;">పరారై పోయినోడు </span><br /><span style="color:#660000;">గిప్పట్కీ పత్తా లేడు</span><br /><span style="color:#660000;">ఐదేండ్లు కాందే రాడు </span><br /><span style="color:#660000;">మా గొంగల్లు</span><br /><span style="color:#660000;">గప్పుడు యాడుండెనో</span><br /><span style="color:#660000;"><span class=""><span class=""><span class=""><span class="">గిప్పట్కీ గక్కన్నే వున్నై !</span> </span> </span> </span> </span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8004913201514389653-4554161773447195609?l=mandahaasam.blogspot.com' alt='' /></div>A. Surya Prakashhttp://www.blogger.com/profile/00860219627930941347noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-8004913201514389653.post-28330256715688128992008-06-10T22:39:00.000-07:002008-06-10T23:14:07.311-07:00<strong><span style="font-size:180%;">శబ్దకాలుష్యం !<br /></span></strong>మిక్సర్ లకు గ్రైన్డర్లకు<br />విశ్రాంతి నివ్వండి<br />లాప్ టాప్ లను కట్టేయండి<br />గణ గణ గంటలు కొట్టే<br />గోడగడియారాలను ఆపేయండి <br />టెలిఫోన్ వైర్ పీకేయండి<br />టీవి ని నిలిపేయండి<br />మొబైల్లు సైలెంట్ మోడ్ లో <br />పెట్టుకోండి లేదా పూర్తిగా కట్టేయండి <br />మొరుగుతున్న పెంపుడు కుక్కను<br />తరిమేయండి లేదా<br />బయట కట్టేయండి<br />వీణ మీద దుప్పటి కప్పేయండి<br />ఆ మహా వైణికుడు కన్ను మూసేటప్పుడైనా <br />శబ్ద కాలుష్యం లేకుండా<br /><span class="">నిశ్శబ్దంగా </span> వెళ్ళనివ్వండి !<br /><br /><strong><span style="font-size:180%;">పుణ్యభూమి నాదేశం !<br /></span></strong>నా భర్త శ్మశానంలో దీర్ఘ నిద్ర తీస్తున్నాడు <br />నా కొడుకు జైలులో ఊచలు లెక్కపెడుతున్నాడు<br />నేను జ్వరంతో కాగిపోతూ నీరసంగా పడి ఉన్నాను<br />ఒంటరితనం తిరుగు లేని శాపమని గుడ్లగూబ నిట్టూర్చింది <br />నా దేశంలో గంగ ప్రవహిస్తూనే ఉంది<br />తిరుమలలో గంటలు గణగణ మోగుతూనే ఉన్నాయి<br />పుణ్య భూమిలో పాపం క్షణక్షణం పెరుగుతూనేఉంది !<br /><br /><strong><span style="font-size:180%;">నిమిత్తమాత్రుడు !<br /></span></strong>డాక్టరు గారు ఏమి మీ మాయ<br />కొన ఊపిరితో వచ్చిన వాళ్లు <br />ఠక్కున లేచి కూర్చొని<br />బతికి బట్ట కడుతున్నారు<br />దుక్కలా మీ ఆసుపత్రి కి<br />టింగురంగా అంటూ<br />దసరా బుల్లోడిలా<br />నడచి వచ్చిన వారు టారున<br />అమాంతం చచ్చి ఊరుకుంటున్నారు?<br />"వెర్రి నాయనలారా నేను నిమిత్త మాత్రున్ని<br />ప్రాణం పోసేది ప్రాణం తీసేది<br />పుట్టించేది చంపించేది<br />ఆ కృష్ణ పరమాత్ముడే<br />భగవద్గీత చదవలేదా<br />నాచేతుల్లో ఏముంది ?<br />ఇక ప్రవేశ రుసుమంటారా<br />పూర్వ జన్మలో నాకు బాకీ పడ్డవాళ్లు<br />ఇప్పుడు చెల్లి౦చుకుంటున్నారు <br />అంతే !"<br /><br /><strong><span style="font-size:180%;">వీడని నిద్ర !<br /></span></strong>అతను నిద్రపోతున్నప్పుడు<br />జైలర్లు పరిశీలిస్తున్నారు<br />అతను అంత తియ్యగా <br />ఎలా నిద్ర పో గలుగుతున్నాడో <br />అతన్ని ఉరి తీయడానికి<br />తలారి చేతివేటు దూరంలో<br />సంసిద్దుడై ఉన్నప్పుడు ! <br /><br /><strong><span style="font-size:180%;">చప్పుడు !</span></strong><br />ఎలుకల చప్పుడుకు ఎవరైనా<br />అద్దె ఇల్లు కాల్చుకు0టారా !<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8004913201514389653-2833025671568812899?l=mandahaasam.blogspot.com' alt='' /></div>A. Surya Prakashhttp://www.blogger.com/profile/00860219627930941347noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-8004913201514389653.post-14477718009542956922008-06-10T19:50:00.000-07:002008-06-10T20:23:40.204-07:00<strong><span style="font-size:180%;">బాత్రూం సింగర్ !</span></strong><br />ప్రతి గొంతులో<br />ఒక గాయకుడుంటాడు<br />స్నానాల గదిలో<br />పాట లంకించుకుంటాడు<br /><span class="">తలుపుకు గడియ లేదు !</span><br /><br /><strong><span style="font-size:180%;">ఈ జన్మకింతే !</span></strong><br />పెళ్లి విందు <span class="">భోజనాలలో </span><br />రసగుల్లా బాసుంది గులాబ్ జామ్<br /><span class="">రవ్వలడ్డు జిలేబి</span><br /><span class="">చూస్తే చాలు </span><br /><span class="">అతనికి ప్రాణం లేచి వస్తుంది </span><br /><span class="">ఆగలేడు మీద పడిపోతాడు </span><br /><span class="">కక్కుర్తి పడి ఎడాపెడా </span><br /><span class="">నోట్లో కుక్కుకొని </span><br /><span class="">ప్రాణం మీదికి తెచ్చుకుంటాడు </span><br /><span class="">అతని భార్యా బిడ్డలూ </span><br /><span class="">అతని బాడీగార్డ్స్ లా</span><br /><span class=""><span class="">కాపలా కాస్తూనే ఉంటారు </span> </span><br /><span class="">స్వీట్లు ఆనందంగా ఆరగించే యోగం </span><br /><span class="">ఈ జన్మకిక అతనికి లేదు !</span><br /><span class=""></span><br /><strong><span style="font-size:180%;">తాత్కాలిక మరణం !</span></strong><br /><span class="">ప్రతి దినం మరణిస్తుంది</span><br /><span class="">నిద్రలో !</span><br /><span class=""></span><br /><strong><span style="font-size:180%;">పొదుపు !</span></strong><br /><span class="">కాటికి కాళ్ళు చాపుకున్న వృద్ధులు </span><br /><span class="">శ్మశానాల </span><span class=""> వైపు వెళ్ళకూడదు</span><br /><span class="">కాలుతున్న ఎవరిదో కాష్టంలో </span><br /><span class="">ఇప్పుడే తగలేస్తారు </span><br /><span class="">మళ్ళీ వేరే ఖర్చెందుకని !</span><br /><span class=""></span><br /><strong><span style="font-size:180%;">పాట !</span></strong><br /><span class="">సమాధుల వద్ద అతను </span><br /><span class="">పాట లంకించుకున్నాడు</span><br /><span class="">శవాలు చెవులు మూసుకొని</span><br /><span class="">అమాంతం </span><br /><span class="">సమాధులను పెకలించుకొని లేచి </span><br /><span class="">కాళ్ళకు బుద్ధి </span><span class="">చెబుతున్నాయి !</span><br /><span class=""></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8004913201514389653-1447771800954295692?l=mandahaasam.blogspot.com' alt='' /></div>A. Surya Prakashhttp://www.blogger.com/profile/00860219627930941347noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-8004913201514389653.post-48019591444385453012008-06-10T19:39:00.000-07:002008-06-10T19:48:30.074-07:00బాత్రూం సింగర్ !<br /><span class="">ప్రతి గొంతులో ఒక గాయకుడుంటాడు</span><br /><span class="">స్నానాల గదిలో </span><br /><span class="">పాటలంకించు కుంటాడు </span><br /><span class="">తలుపుకు గడియ లేదు !</span><br /><span class=""></span><br /><span class="">ఈ జన్మకింతే !</span><br /><span class="">పెళ్లి </span><span class="">విందు బోజనాలలో </span><br /><span class="">రసగుల్లా బాసుంది గులాబ్ జామ్ </span><br /><span class=""></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8004913201514389653-4801959144438545301?l=mandahaasam.blogspot.com' alt='' /></div>A. Surya Prakashhttp://www.blogger.com/profile/00860219627930941347noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-8004913201514389653.post-92050901104184053452008-06-06T16:17:00.000-07:002008-06-06T16:45:55.076-07:00<p><strong><span style="font-size:180%;">మొండికత్తి</span></strong><br />వేదన ఒక మొండి బారిన కత్తి<br />దానితో దేనినీ తెంచ లేము<br />అది మనసుకు తుప్పు పట్టిస్తుంది.</p><p><span class=""><span class=""><strong><span style="font-size:180%;">నా కవనం<br /></span></strong>నిత్యం చిగురించే ట్రీ<br />నా </span>పొయిట్రీ !</span></p><p><span class=""><strong><span style="font-size:180%;">స్పర్శ</span></strong><br /></span><span class="">సాలెగూడు వనికిపోతున్నది<br />మంచు బిందువు </span>స్పర్శ తో !</p><p><span class=""><strong><span style="font-size:180%;">సజీవం<br /></span></strong>గ్రంధాలలో కాదు<br />కవిత్వం జీవించేది<br />జనుల నాల్కలమీద !</span></p><p><span class=""><strong><span style="font-size:180%;">వృద్ధ కన్యలు<br /></span></strong>సలసలా మరుగుతూ<br />మంటలలో పొంగి పొరలుతున్న<br />పూలు !</span></p><p> </p><p><span class=""></span> </p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8004913201514389653-9205090110418405345?l=mandahaasam.blogspot.com' alt='' /></div>A. Surya Prakashhttp://www.blogger.com/profile/00860219627930941347noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8004913201514389653.post-53002687850181116762008-06-06T13:24:00.000-07:002008-06-06T14:00:15.673-07:00<strong><span style="font-size:180%;">చలనం </span></strong><br />కారు ను అలా<br />పార్కింగ్ స్పేస్ లో<br />వారాల తరబడి<br />చలనం లేకుండా<br /><span class=""></span> పడేసి ఉంచి<br />ఊరుకోకూడదు <br />ఆ కారు పేరు కవిత్వం !<br /><span class=""></span><br /><strong><span style="font-size:180%;">ఒక్క మగాడు </span></strong><br />ప్రతి వెలయాలు<br />ఒకప్పుడు కన్యే<br />అసూర్యం పశ్యే<br />ఆమెనలా<br />నమ్మక ద్రోహం తో<br />ఈ రొంపి లోకి<br />నిలువునా దించిన వాడు<br />ఒక్క మగాడు !<br /><span class=""></span><br /><strong><span style="font-size:180%;">మాయ చెప్పులు !</span></strong><br />మాయ చెప్పులు తొడుక్కొని<br />రెక్కలు పుట్టుకోచ్చినట్లు<br />ఆకాశంలోకి ఎగిరిపోయి<br />ఊహాలోకాల్లో ఆనందంగా<br />విహరిస్తూ ఉన్నట్లుగా ఉంటుంది <br />కృష్ణ శాస్త్రి 'కృష్ణ పక్షం'<br />చదువుతూ ఉంటే !<br /><strong><span style="font-size:180%;"><span class=""></span></span></strong><br /><strong><span style="font-size:180%;">చార్లీ కన్నీరు !</span></strong><br />నవ్వుల కోసం కాదు<br />నవ్వుల వెనక దాగిఉన్న<br /><span class=""></span> వెచ్చని కన్నీళ్ళ కోసం<br />చూడాలి చాప్లిన్ సినిమా!<br /><span class=""></span><br /><strong><span style="font-size:180%;">బాలసన్యాసమ్మ !</span></strong> <br />ఒంటినిండా<br /> పౌడర్ ఎడాపెడా<br />బూడిద బూబమ్మ లా<br />పూసుకొని ఆ పసిపాప<br />చిరునవ్వులు పూయిస్తున్నది !<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8004913201514389653-5300268785018111676?l=mandahaasam.blogspot.com' alt='' /></div>A. Surya Prakashhttp://www.blogger.com/profile/00860219627930941347noreply@blogger.com1